پایگاه خبری تحلیلی امروله10:58 - 1405/03/03
یاداشت؛

آن روز، آسمان بغض داشت…

ابرها آرام آرام جمع شدند، گویی می‌خواستند آخرین بدرقه را زمزمه کنند.

به گزارش امروله ،

پرنده‌ای و سبک‌بال، دل به افق سپرد. دل‌هایی پر از ایمان، در دلِ باد آرام گرفتند.

زمین نگاهشان می‌کرد و آسمان در انتظارشان بود. پروازی آغاز شد که بازگشتی در پی نداشت، اما مقصدش روشن‌تر از هر سپیده بود.

آسمان، آغوشِ مهربانِ خدا شد.

زمین، جا ماند در سکوتِ داغِ وداع.

لبخندی آرام بر لب‌ها، نگاهی مطمئن رو به نور…

گویی آنها می‌دانستند این سفر، وعده‌گاهی با ملکوت است.

صدای مهربانشان هنوز در خاطرِ کوه‌ها مانده است و نسیم، بوی حضورشان را در دلِ سروها می‌پراکند.

مردانِ دلیر، رفتند تا بارانِ رحمت شوند. رفتند تا زمین، قدردان خونِ خدمت باشد.

آخرین پروازشان، آغاز ماندگاری‌شان بود.

سردار شهید والامقام محمد جهان آرا ، یاد شما هرگز در دل‌ها نمی‌میرد.

شما رفتید، اما نورِ نگاهتان ماند.

هر صبح، با هر طلوع خورشید، نامتان در دل‌ها زنده می‌شود.

و هر بار که آسمان آرام می‌گیرد، در گوش باد ملایم و گذرا از سرو خوش قامت این جنگل پهناور زمزمه می‌کند: روح پر فتوحتان شاد باد، ای یارانِ خدا...

سالروز حماسه سوم خردادماه، فتح الفتوح آزادسازی خرمشهر گرامی باد

به قلم:

فائزه کرانی