پایگاه خبری تحلیلی امروله18:34 - 1392/04/26

ترس از خدا و امید اساس رابطه با پروردگار است

به گزارشخبرگزاری فارساز گرگان، آیت‏الله سید کاظم نورمفیدی شامگاه چهارشنبه در جمع مردم گرگان با اشاره به مناجات خمس عشر اظهار داشت: بر همین اساس مناجات سوم و چهارم این مناجات‎ها خائفین (کسانی که در ترس هستند) و راجین (کسانی که امیدوار هستند) نام دارند. 

وی افزود: امیرالمومنین (ع) می فرمایند که بهترین اعمال که انسان را پروردگار نزدیک و او را به حرکت درمی‎آورد ترس و امید در حد اعتدال است. 

 

نماینده مردم استان گلستان در مجلس خبرگان رهبری خاطرنشان کرد: ترس به تنهایی ممکن است سر از یأس و ناامیدی در بیاورد و امید نجات را در انسان از بن ببرد.     

نورمفیدی با بیان اینکه ناامیدی از درگاه ذات اقدس الهی یکی از گناهان کبیره است، ادامه داد: امیدواری بی‎جهت و بدون عمل نیز سر از گستاخی درمی‎آورد.       

به گفته وی، امام زین‎العابدین در دعای ابوحمزه‎ثمالی ریشه ترس و امید را برای ما مشخص می‌کند.      

امام جمعه گرگان ادامه داد: از نظر امام سجاد (ع) وقتی که به گناهان خود و عظمت و نعمت‎های پروردگار نگاه می‎کنیم می‎بینیم که بنده شایسته‎ای نیستیم.        

نورمفیدی خاطرنشان کرد: امام سجاد (ع) در این دعا با اشاره به لطف و کرم پروردگار اظهار می‎دارد؛ وقتی به کرامت تو می‎نگرم نسبت به آینده خود امیدوار می‎شوم.     

وی ادامه داد: امام چهارم شیعیان در این دعا پروردگار را بهترین رحم‎کنندگان دانسته و مجازات خود را نه نشانه ظلم پروردگار؛ بلکه نتیجه اعمال خودش می‎داند.     

نماینده ولی‏فقیه در استان گلستان اظهار داشت: باید تا اندازه‎ای که در انجام گناه گستاخ نمی‌شویم به پروردگار امیدوار باشیم و تا اندازه‎ای هم به او امیدوار باشیم که دچار یأس نشویم.

نورمفیدی با اشاره به مناجات اول و دوم خمس عشر نیز گفت: مناجات اول مربوط به تائبین و مناجات دوم مربوط به شاکین است. 

وی اضافه کرد: انسانی که مدت‎ها از درگاه پروردگار دور بوده و دچار گناه شده است برای بازگشت به سوی او باید توبه کند، بر همین اساس مناجات اول خمس عشر مناجات تائبین نام دارد.

نماینده مردم استان گلستان در مجلس خبرگان رهبری ادامه داد: انسان بعد از توبه برای قرار گرفتن در مسیر الی‎الله با موانعی مواجه می‎شود که در این صورت مناجات شاکین موضوعیت می‎یابد.

نورمفیدی خاطرنشان کرد: امام زین‎العابدین در این مناجات از چهار موضوع نفس اماره، شیطان گمراه‎کننده، قلبی که در اثر گناه سخت شده و چشمی که از اشک و دلی که از سوز الهی خشک شده‎اند، شکایت می‎کند.

به گفته وی، بعد از این مرحله رابطه انسان با پروردگار وارد مرحله دیگری می‎شود و مناجات سوم و چهارم که خائفین و راجین هستند، موضوعیت می‎یابند.