در این جاست که در جهان بزرگ و پیچیده و مدرن کنونی رسانههای آزاد و مستقل نقش بزرگ امربه معروف و نهی ازمنکر را برعهده میگیرند و میتوانند در تحقق رسالت امر به معروف بسیار کارا و تاثیرگذار باشند. امروزه هرچه قدر که تکثر رسانهها بیشتر باشد سطح فساد نیز کمتر است. در کشورهایی که به حداقلی از توسعه دست یافتهاند وجود رسانههای مستقل و آزاد و منتقد که هم چون دیدهبانی همه امور را رصد میکنند و مردم را در جریان امور قرار میدهند از الزامات توسعه شده است و در کشور ما نیز باید هر کسی که دل در گرو آبادی و توسعه ایران دارد باید از وجود و حضور رسانههای نوشتاری و شنیداری و تصویری و مجازی و غیره حمایت کند و همگان بدانند که عدالت و رشد و توسعه و رفاه بدون رسانههای متکثر و مستقل سرابی بیش نیست.
وجود مافیای قدرت و ثروت و اختلاسهای بزرگ و فساد اداری و سیاسی و اقتصادی فقط در نبود رسانهها و البته در کنار آن فقدان نهادهای مدنی و احزاب قدرتمند رخ میدهد و مشاهده میکنیم که این مقدار از سطح فساد در کشورهای توسعه یافته همانند کشورهای اسکاندیناوی روی نمیدهد و در صورت بروز این اتفاق هم بلافاصله با ورود رسانهها به ماجرا مسئولین امر را وادار به پاسخ گویی و عذرخواهی و استعفا و پذیرش قصور و جبران آن میکنند.
برای کاهش ضریب فساد باید که از مطبوعات و رسانهها حمایت شود که آزادی و تکثر رسانهها یعنی یک گام بیشتر به عدالت نزدیک شدن و تهدید و توقیف رسانهها یعنی بر حجم فساد و پنهانکاری و سوءاستفاده از اموال ملی افزودن. هرکس که گامی در مسیر افزایش قدرت رسانهها بر دارد باید همگان حامی او باشند و هرکس که قدم در راه تهدید و محدودیت رسانهها گذاشته است باید هشدار دهیم که جامعه را به خسران و خسارت و غارت بیشتر سوق میدهد.