به گزارش سرویس علمی خبرگزاری دانشجوی ایران(ایسنا)، این مجسمههای متحرک آینهوار توسط «دانیل روزین» اهل نیویورک خلق شدهاند و هر یک مجهز به دوربینی است که از افرادی که به آنها نزدیک میشوند، فیلم میگیرد. دوربین، تصویری از کل فرد یا جسمی را که در مقابل چارچوب قرار داشته، به یک رایانه ارسال میکند و رایانه نیز اجزای منفرد آینه را به زوایا و مکانهای مناسب حرکت میدهد.
برای انجام این کار، رایانه هر تصویر را در مقیاس خاکستری ارزیابی و ارزشهای سفید و سیاه آن را برجسته میکند. هر ارزش سیاه و سفید با زاویه یکی از پیکسلهای آینهای متناظر است که از تراشههای چوبی، بادبزنها، قطعات زباله و دیگر اقلام ساخته شده است. هر سیگنال ویدیویی معمول، حاوی حدود 500 هزار پیکسل است، در حالی که سیستم جدید فقط از 835 پیکسل استفاده میکند.
هر آینه از اصول مشابهی استفاده میکند، اما اشیا تغییر کرده و حتی شیوه حرکتشان نیز تغییر میکند. به طور مثال، در آینه ساخته شده توسط روزین، بادبزنها باز و بسته میشوند؛ این آینه از 17 پره چوبی دندنهدار تشکیل شده که حاوی 153 بادبزن در طیفی از رنگها و اندازهها هستند.
هر بادبزن با یک موتور نیرودهی و توسط یک رایانه کنترل میشود. این امر موجب باز و بستهشدن بادبزنها در واکنش به حرکت تماشاچی میشود. به طور مثال، زمانی که فرد به آینه نزدیک میشود، بادبزنها برای خلق شبحی از بیننده در درون مجسمه باز میشوند.