پایگاه خبری تحلیلی امروله15:00 - 1395/03/19
وبلاگ " بوستــــــان ادب و عرفــان قـــــــرآن "

آداب عبودیت

این است [آنچه مقرر شده] و هر کس مقررات خدا را بزرگ دارد آن براى او نزد پروردگارش بهتر است ، و براى شما دامها حلال شده است مگر آنچه بر شما خوانده مى ‏شود ، پس از پلیدى بتها دورى کنید و از گفتار باطل اجتناب ورزید

به گزارشامروله، گاهی به تفسیر ادبی عرفانی قرآن مجید    ( 1136 )                                                             

 

آدرس این وبلاگ در تلگرام  َ        

https://telegram.me/adabvaerfan

 

سوره 22 : حج ( مدنی ـ 78 آیه دارد ـ جزء هفدهم ـ صفحه 332 )

 

  ( قسمت سیزدهــم )

 

آداب عبودیت

 

 ( جزء هفدهم صفحه 335 آیه 30 ) 

بسم الله الرحمن الرحیم 

ذَلِکَ وَ مَنْ یُعَظِّمْ حُرُمَاتِ اللَّهِ فَهُوَ خَیْرٌ لَهُ عِنْدَرَبِّهِ و َأُحِلَّتْ لَکُمُ الْأَنْعَامُ

إِلَّا مَا یُتْلَى عَلَیْکُمْفَاجْتَنِبُوا الرِّجْسَ مِنَ الْأَوْثَانِ وَاجْتَنِبُوا قَوْلَ الزُّورِ

 

  ترجمه لفظی آیه شریفه :

 

این است [آنچه مقرر شده] و هر کس مقررات خدا را بزرگ دارد

آن براى او نزدپروردگارش بهتر است ،

و براى شما دامها حلال شده است مگر آنچه بر شما خواندهمى ‏شود ،

پس از پلیدى بتها دورى کنید و از گفتار باطل اجتناب ورزید

 

 نگاهی ادبی و عرفانی به آیه شریفه :

 

تعظیم حرمت هاکار جوانمردان وسیره ی صدّیقاناست ،

 

اصحابِ خدمت، دیگرند واربابِ حرمت، دیگر !

ترک خدمت،عقوبتبار آوَرَد ،

وترک حرمت،داغ فِرقت و جدائینهد !

نتیجه ی خدمت؛ثواباست ،

وثمره ی حرمت،؛لذّتِ صحبتاست واُنس خلوت!

او که برمقام شریعتخدمتکند ؛

ناظر به مقاماست ،

و او که درعالم حقیقت،حرمتشناسد ؛

ناظر به حقاست !

 

 

محمّد مصطفی(ص)کهخورشیدِ فلکِ سعادت؛

وماهِ آسمانِ سیادتاست ؛

شب معــــراج؛ دل ازهمه ی مقاماتبکَند ،

ناظر به حقّگشت !

عالمیان، همه درمقام هامانده،

وسیّد بزرگوار؛ از همهبرگذشته،

ونظر به حقّداشته ،

لاجرم ازبارگاه حقّ؛خلعتِ کرامتیافته !

از این عجب تر شنو ؛

اهلِ خدمتچوننالند؛

ازغیردوستبهدوستنالند،

و ازغیردوستبهدوستنالیدن؛

درسیره ی جوانمردان،شرکاست !

که تاغیرینبینند از او بهدوستننالند ،

ولیاهل حرمتچوننالند؛

ازدوستبهدوستنالند!

و ازدوستبهدوستنالیدنعین توحیداست !

که از رویظاهرشکوهمی نماید ؛

اما از رویباطن؛شکرمی گزارد !

و چنین می نماید که ؛من جز تو کسی ندارم !

با که گویم؟ چونجز توکسی رانبینم؛

به که نالمجز تو ؟

این است بیانتعظیم حرمت،

وشرط آداب عبودیت ؛

چنان کهایّوببا آن همهبلاهاگفت :

خداوندا؛مَسَّنِیَ الضُّرّ؛

جواب آمد :اِنّا وَجَدناهُ صابِراً نِعمَ العَبد،

چون بجایشکایت، ازدوستبهدوستنالید،

در حقیقتشکرازبلاکرد ،

خداوندهم او راصابرخواند ،

و بهمقام ممتازنِعمَ العَبدرسید .