" شاه محمد کرمی " یکی از فعالان انقلابی شهرستان صحنه در گفتگو باامروله، عنوان کرد : شهرستان صحنه هم گام و هم صدا با سراسر کشور در تظاهرات و راهپیمایی شرکت می کردند و انزجار خود را از رژیم شاهنشاهی اعلام می کردند.
وی ادامه داد : اوایل دی ماه سال 57 با تعدادی از همکاران فرهنگی جلسه ای گذاشتیم تا یک راهپیمایی را در داخل شهر را بیاندازیم و تصمیم گرفتیم که فردا راس ساعت 10 صبح در میدان مرکزی شهر ( میدان مطهری) جمع شویم و با اقای بدری ریس آموزش و پرورش وقت آن زمان هماهنگ کردیم و ایشان هم گفت که من هم می آیم.
کرمی تصریح کرد : راس ساعت مقرر با دانش اموزان و همکاران فرهنگی در میدان مرکزی حاضر شدیم و با سر دادن شعار های (( توپ ،تانک، مسلسل دیگر اثر ندارد )) به سمت خیابان مولوی حرکت کردیم . هر قدم که می گذاشتیم تعداد افراد بیشتر می شد و لحظه به لحظه به شکوه راهپیمایی افزوده می شد.
این فعال انقلابی شهر صحنه بیان کرد : نزدیک اداره مخابرات فعلی بودیم که نیروهای ژاندارمری برای متفرق کردن مردم تیر هوایی شکلیک کردند و ما بخاطر اینکه رئیس اداره آموزش و پرورش مورد اصابت گلوله قرار نگیرد او را به داخل ساختمان نیمه کاره کشیدیم که ایشان داخل مخلوط آهک افتادند.

وی گفت : ما از کوچه باغ پشت شرکت تعاونی اداره اموزش و پرورش فعلی صحنه فرار کردیم که خوشبختانه کسی تیر نخورد.فردای آن روز دوباره راهپیمایی خود را از همان میدان مرکزی شروع کردیم بااین تفاوت که جمعیت افراد چند برابر شده بود . نزدیک بانک سپه بودیم که با نیروهای ژاندارمری برخورد کردیم و انها این بار بجای استفاده از تیر هوایی به سوی مردم تیر اندازی می کردند.
شاه محمد کرمی یادآورد شد: در حال راهپیمایی و سردادن شعار بودیم که نیروهای طاغوت با شلیک های پی در پی خود دو نفر از انقلابیون را به نام های بهروز حق پناه و عزت حیدریان را از ناحیه پا زخمی کردند و ما انها را روی دست گرفتیم و به بیمارستان بردیم.
این فعال انقلابی در پایان گفت : نه تنها در صحنه بلکه در تمام کشور زحمات بسیاری برای پیروزی انقلاب کشیده شد بنابراین همه ما بویژه نسل جوان باید برای سرافرازی این انقلاب تلاش کنند.
