دکتر کریم افشار نیا در گفتگو باامروله، عنوان کرد : پژوهشهای متعددی که در مورد ویژگیهای زوجین خوشبخت و مختصات ازدواج های کارآمد صورت گرفته به ویژگیهای متعددی اشاره کرده اند. با تعمق در مطالعات و پژوهشهای صورت گرفته در ادبیات ازدواج به این نتیجه رسیدم که میتوان این ویژگیهای متعدد و متنوع را به یک ویژگی اساسی و بنیادین فرو کاهید. آن ویژگی "تمایز یافتگی" است که هسته نظریه "بوئن" را تشکیل می دهد.
وی ادامه داد : نخست اینکه، زوجین موفق و کارآمد کسانی هستند که می توانند از نظر روانشناختی خانه پدری شان را ترک کنند. منظور از ترک روانشناختی خانه این است که آنها دیگر آویزان والدینشان نبوده و مسئولیت زندگی خود را بر دوش والدینشان نمی اندازند.
دکتر افشار نیا خاطر نشان کرد : به عبارت دیگر، این زوجین کسانی هستند که به پختگی روانی دست یافته اند و دیگر از والدینشان نمی خواهند که برایشان پدر و مادری کنند.
این روانشناس گفت : دوم اینکه، این افراد پس از ترک خانه و قبل از ازدواج فرصت پیدا کرده اند که تنها زندگی کنند . تنها زیستن و توانایی مراقبت از خود از نظر عاطفی و مالی برای کسانی که در پی کسب هویت روانی خاص و مستقلی برای خود هستند، بسیار مهم می باشد.
دکتر کریم افشار نیا تصریح کرد : افرادی که از نظر روانی و عاطفی قادر به ترک خانه نیستند، در زندگی زناشویی مشکلات بیشتری را تجربه می کنند و روابط زناشویی آنها به دلیل مشکلات و بحران های خانواده اصلی شان، دچار اخلال می شود.
این استاد داشنگاه تشریح کرد : علاوه بر این، افرادی که از نظر روانشناختی از خانه دل نمی کنند، تمایل دارند همسری را انتخاب کنند که مانند والدینشان برای آنها پدر و مادری کند. همسر مطلوب آنها کسی نیست که با آنها همانند یک بزرگسال رابطه بالغانه و صمیمی برقرار کند، بلکه آنها به دنبال کسی هستند که از آنها مراقبت کند. چنین رابطه ای قطعا مشکل آفرین و پاتولوژیک می باشد.
وی در پایان یادآور شد : پژوهشها حاکی از آنند افرادی که از نظر عاطفی و روانی از خانه پدری دل نمی کنند و ناف روانی خود را نبریده اند، بیشتر از سایرین درگیر مشکلات روان تنی و جسمی هستند. این پژوهشها نشان داده اند افرادی که از نظر عاطفی هنوز به خانواده اصلی شان گره خورده اند، در بزرگسالی بیشتر از دیگران بیمار می شوند.