به گزارشامروله، ،آنهایی که پنجاه سالگی را تجربه کردهاند میدانند که خواندن و نوشتن زمانی نه چندان دور برای خیلیها آرزو شده بود؛ آنهایی که به هر دلیلی از تحصیل دور مانده بودند و تعدادشان هم کم نبود.
آماری که از نرخ باسوادی در قبل از انقلاب وجود دارد نشان دهنده نرخ 15 درصدی باسوادی در سال 35 بوده است؛ یعنی 85 درصد مردم حتی نمیتوانستند اسم خود را بنویسند.
ابتدای پیروزی انقلاب این نرخ حدود 36 درصد بود و امروز اما به برکت انقلاب اسلامی نرخ باسوادی در آخرین سرشماری صورت گرفته 94.7 درصد بود و مسسولان این افزایش بی سابقه ریشهکنی بی سوادی در کشور خبر دادهاند.
بنیانگذار جمهوری اسلامی نیز با تاکید بر علمآموزی و همطراز دانستن آن با عبادت آنرا از جمله حوائج اولیه برای هر ملت میدانند و در همین راستا در نخستین سال پیروزی انقلاب، فرمان تاسیس نهضت سوادآموزی را در هفتم دی ماه 58 صادر و هدف این نهضت را ارتقای آگاهی و تبدیل فرهنگ وابسته کشور به فرهنگی مستقل و نیل به استقلال فرهنگی و علمی کشور عنوان میکنند.
پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران، ضمن آنکه نرخ سواد در کل کشور و در کل گروههای سنی افزایش یافته، همچنین اختلاف نرخ سواد بین مردان و زنان و بین مناطق شهری و روستایی به مقدار زیادی کاهش پیدا کرده است.
همچنین ایران در دوران پس از پیروزی انقلاب اسلامی تمام تلاش خود را معطوف بر این داشته است تا در عرصه جایگاه علمی در منطقه خاورمیانه و سراسر جهان از موقعیت قابل ملاحظه و شایسته ای برخوردار باشد که براساس آمارهای بینالمللی به نسبت بسیار زیادی در این امر موفق بوده است و این را نباید فراموش کرد که تمام دستاوردهای ایران در دوران پس از انقلاب در شرایطی بدست آمده است که بسیاری از کشورهای صاحب علم و قدرت تمام تلاش شان را با اعمال تحریم و ترور دانشمندان ایرانی انجام دادند تا ایران نتواند به جایگاه های رفیع علمی دست یابد، ولی امروز ایران جزء قدرت های علمی در دنیا شناخته می شود.
قبل از پیروزی انقلاب، امکانات آموزشی و پرورشی برای مردم همه مناطق کشور بهصورت عادلانه مهیا نبود و کتب درسی هیچ تناسبی با نیازهای جامعه و واقعیتهای اجتماعی نداشت، در حقیقت ارتباط مناسبی بین کتب درسی و مقاطع تحصیلی وجود نداشت.
ساکنان بسیاری از روستاها بهدلیل نبود امکانات و فضاهای آموزشی به شهرها مهاجرت میکردند تا فرزندانشان را به مدرسه بفرستند همچنین در بعضی از مناطق بهدلیل عدموجود مدرسه، دانشآموزان در چادر یا کپر درس میخواندند.
البته کماکان در برخی مناطق، مدارس فرسوده وجود دارد، اما در سالهای قبل از انقلاب در بسیاری از مناطق، مدرسه بهصورت یک ساختمان که دانشآموزان بتوانند در آن درس بخوانند، اصلاً وجود نداشت همچنین دانشآموزان از امکانات اولیه بهداشتی محروم بودند و مربی بهداشت در مدارس وجود نداشت که باعث میشد سلامت دانشآموزان در خطر باشد.
توجه به شأن و منزلت معلمان پس از انقلاب
اكثر معلمان قبل از انقلاب داراي مدرك زير ديپلم بودند. امروز معلمان با دانش روز تربيت ميشوند ضمن اينكه علوم تغيير و تحولات يافته است و علوم تربيتي نيز به عنوان يك رشته علمي قطعاً نسبت به گذشته دچار تحول به سمت كمال شده است.
امروز چيزي حدود 60 درصد پرسنل آموزش و پرورش داراي مدرك ليسانس و بالاتر هستند؛ قبل از انقلاب اسلامی ايران اكثر معلمان زير ديپلم بودند به اين شكل كه معلمان دوره ابتدايی زير ديپلم بودند، معلمان راهنمايی فوق ديپلم بودند و معلمان دبيرستان نيز ديپلم، فوق ديپلم و تعدادی هم ليسانس بودند.
آموزش و پرورش در سالهای قبل از انقلاب اسلامی ایران، درصد کمتری از معلمان را استخدام میکرد و از طرف دیگر معلمان نسبت به کارکنان سایر ارگانها و وزارتخانهها کمترین درآمد را داشتند اما در سالهای پس از انقلاب این شرایط دگرگون شد و بهبود پیدا کرد.
تنها 30 هزار نفر از بیسوادان کرمانشاهی آموزشپذیر هستند
هرمز نوروزی فر، معاون سوادآموزی اداره کل آموزش و پرورش استان کرمانشاه در نشست خبری اخیرش، جامعه هدف سوادآموزی را رده سنی 10 تا 49 سال اعلام کرد.
وی افزود: از مجموع 70 هزار بیسواد این رده سنی 25 درصد معادل 40 هزار نفر به دلایلی آموزش پذیر نیستند، اما اکنون 30 هزار بیسواد در این رده سنی آموزش پذیر هستند و ما مکلف به باسوادی آنها هستیم.
نوروزیفر تاکید کرد: باید در راستای انسداد مبادی بی سوادی در استان بیشتر تلاش شود و در این راه نیازمند همکاری دستگاه های ذیربط هستیم.
در حال حاضر 325هزار دانش آموز در استان کرمانشاه مشغول به تحصیل هستند و نزدیک به 30 هزار فرهنگی در امر آموزش و پرورش این دانش آموزان تلاش می کنند.
بر اساس آخرین آمارهای سرشماری سال 95 نرخ باسوادی در کرمانشاه 87.6 درصد است.
زیربنای فضاهای آموزشی ساخته شده در سال 57 حدود 638 هزار مترمربع بود و این میزان در سال 96 به حدود یک میلیون و 336 هزار مترمربع رسیده است.
آمار مدارس روستایی استان قبل از انقلاب نشان میدهد که 108 مدرسه ابتدایی، 3 مدرسه متوسطه اول، یک مدرسه متوسطه دوم و 85 آموزشگاه ابتدایی عشایری فعال بوده است و به ازای هر 294 دانشآموز یک آموزشگاه وجود داشت و مدارس پیشدبستانی هم قبل از انقلاب دایر نبوده است.
بعد از انقلاب اما 2499 آموزشگاه ابتدایی، 309 آموزشگاه متوسطه اول، 135 آموزشگاه متوسطه دوم و 288 آموزشگاه ابتدایی عشایری در استان راهاندازی شد و به ازای هر 62 دانشاموز در مناطق روستایی یک آموزشگاه وجود دارد و صددرصد دانشآموزان پیشدبستانی تحت پوشش قرار گرفتند.