حسین شریعتمداری در سرمقاله روز سه شنبه ۱۲ شهریور خود با عنوان " کلید بود یا سوئیچ بولدوزر؟!" با اشاره به سخنان ریاست محترم جمهوری در اولین کنفرانس خبری پس از انتخابات ۲۴ خرداد که گفته بود: «دولت آینده،دولت کارآمدی و شایستهسالاری است و از همه عزیزان و مدیرانی که هشت سال کار و تلاش کردند و شایسته هستند استفاده میکنیم و در مقابل آنها تواضع میکنم». وی همچنین با اشاره به سخن دکتر روحانی مبنی بر این که: « ما گفتیم کلید داریم، نگفتیم داس داریم» انتخاب برخی از همکاران ایشان را متناسب با شعار "اعتدال" ایشان نمی داند و ضمن مقایسته شعار "اعتدال" با شعار "اصلاحات" می نویسد: شعار "اعتدال" هندوانه دربسته است که تا شکافته نشود نمیتوان درباره محتوای آن قضاوت کرد. مگر «اصلاحات» شعار بدی بود؟! ولی در عمل به وطنفروشی و خروج از حاکمیت شماری از مدعیان اصلاحات انجامید و آقای خاتمی تازه در اواخر دوران ریاست جمهوری خود پیشنهاد کرده بود که «اصلاحات» نیاز به تعریف دارد! آیا قرار است شعار «اعتدال» به سرنوشت شعار «اصلاحات» دچار شود؟
شریعتمداری و همفکرانش که در جریان انتخاب و تائید صلاحیت وزرا و با توسل به همه توان، ابزار و روش های مشروع و نامشروع خود توانستند فقط ۳ وزیر را از راهیابی به هیات دولت بازدارند باز هم از دست از تلاش برنداشته و با استفاده از همان مشی نامناسب اما با تغییر روش، راه دولت جدید در تعیین مدیرانش که از حقوق مصرح هر دولتی است را ناهموار کنند. روش جدیدی که ایشان جهت رسیدن به مقاصد خود برگزیده اند را می توان روش " شعار و فشار " نام نهاد زیرا بنظر می رسد برداشت و تفسیر آقای شریعتمداری و دوستان وی از شعار "اعتدال" دکتر روحانی تفاوت بنیادینی از آن چه که در ذهن و باور دکتر روحانی می گذرد دارد.
به اذعان اکثر صاحب نظران سیاسی و اجرایی منصف اصولگرا و اصلاح طلب کابینه دولت یازدهم مصداق واقعی "اعتدال" بوده و انتخاب وزرا، سرپرستان ۳وزارتخانه، معاونین و مدیران دولت تدبیر و امید براساس تخصص، تجربه و تعهد صورت گرفته است اما جریان "شعار و فشار" انتخاب این وزرا و مدیران را بر خلاف "شعار اعتدال" دکتر روحانی تفسیر کرده و "فشار" را هر روز به بهانه های واهی بیشتر و شدیدتر می کنند.
به نظر می رسد شریعتمداری که می توان ایشان را "استاد شعار و فشار" نامید و طیف همفکر او قصد دارند با استفاده از شعارهای دکتر روحانی همچنان به فشارهای بیهوده خود به قصد تاثیرگذاری بر روند انتخاب ۳ وزیر باقیمانده و سایر مدیران ملی و استانی دولت تدبیر و امید ادامه دهند و از این رهگذر به دو هدف خود برسند. هدف هایی را که ایشان از این فشار به دنبال آن هستند این است که در مرحله اول با فشارهای مبتنی بر شعارهای دولت یازدهم از رسیدن اکثر مدیران مورد نظر و اعتماد رئیس جمهور محترم به مناصب حساس جلوگیری نموده و با فشار از طرق دیگر نیروهای مورد نظر یا نزدیک به خط فکری خود را به دولت یازدهم تحمیل کنند و در صورتی که موفق به این امر نشدند(هماگونه که تا حدودی تیرشان در جریان انتخاب وزرا به سنگ خورد) هدف دوم خود را که چالش آفرینی و هجمه ی رسانه ای بر علیه دولت تدبیر و امید، ناکارآمد نشان دادن برنامه های وزرا و مدیران و سپس تخریب آنها است را کلید زده و پس از آن همانند موارد مختلف در سالیان گذشته با غوغاسالاری رسانه ای خود را به عنوان "پیشگویی" که این روزها را پی بینی می کرده معرفی کنند.
در پایان از دولت تدبیر و امید و به ویژه ریاست محترم جمهوری و کابینه ایشان انتظار می رود باز هم همانند آنچه از فردای روز پیروزی در انتخابات تاکنون از آنها شاهد بوده ایم اسیر جوسازی ها، غوغاسالاری ها و فرافکنی های مغرضان نشده و محکم استوار بر جاده هموار تدبیر و امید گام بردارند و مطمئن باشند تا وقتی عزمشان خدمت و سازندگی باشد، ملت غیور ایران در ساختن میهن عزیز و سربلند پابه پای آنها خواهند آمد و هیچگاه آنها را تنها نخواهند گذاشت.
شریعتمداری و همفکرانش که در جریان انتخاب و تائید صلاحیت وزرا و با توسل به همه توان، ابزار و روش های مشروع و نامشروع خود توانستند فقط ۳ وزیر را از راهیابی به هیات دولت بازدارند باز هم از دست از تلاش برنداشته و با استفاده از همان مشی نامناسب اما با تغییر روش، راه دولت جدید در تعیین مدیرانش که از حقوق مصرح هر دولتی است را ناهموار کنند. روش جدیدی که ایشان جهت رسیدن به مقاصد خود برگزیده اند را می توان روش " شعار و فشار " نام نهاد زیرا بنظر می رسد برداشت و تفسیر آقای شریعتمداری و دوستان وی از شعار "اعتدال" دکتر روحانی تفاوت بنیادینی از آن چه که در ذهن و باور دکتر روحانی می گذرد دارد.
به اذعان اکثر صاحب نظران سیاسی و اجرایی منصف اصولگرا و اصلاح طلب کابینه دولت یازدهم مصداق واقعی "اعتدال" بوده و انتخاب وزرا، سرپرستان ۳وزارتخانه، معاونین و مدیران دولت تدبیر و امید براساس تخصص، تجربه و تعهد صورت گرفته است اما جریان "شعار و فشار" انتخاب این وزرا و مدیران را بر خلاف "شعار اعتدال" دکتر روحانی تفسیر کرده و "فشار" را هر روز به بهانه های واهی بیشتر و شدیدتر می کنند.
به نظر می رسد شریعتمداری که می توان ایشان را "استاد شعار و فشار" نامید و طیف همفکر او قصد دارند با استفاده از شعارهای دکتر روحانی همچنان به فشارهای بیهوده خود به قصد تاثیرگذاری بر روند انتخاب ۳ وزیر باقیمانده و سایر مدیران ملی و استانی دولت تدبیر و امید ادامه دهند و از این رهگذر به دو هدف خود برسند. هدف هایی را که ایشان از این فشار به دنبال آن هستند این است که در مرحله اول با فشارهای مبتنی بر شعارهای دولت یازدهم از رسیدن اکثر مدیران مورد نظر و اعتماد رئیس جمهور محترم به مناصب حساس جلوگیری نموده و با فشار از طرق دیگر نیروهای مورد نظر یا نزدیک به خط فکری خود را به دولت یازدهم تحمیل کنند و در صورتی که موفق به این امر نشدند(هماگونه که تا حدودی تیرشان در جریان انتخاب وزرا به سنگ خورد) هدف دوم خود را که چالش آفرینی و هجمه ی رسانه ای بر علیه دولت تدبیر و امید، ناکارآمد نشان دادن برنامه های وزرا و مدیران و سپس تخریب آنها است را کلید زده و پس از آن همانند موارد مختلف در سالیان گذشته با غوغاسالاری رسانه ای خود را به عنوان "پیشگویی" که این روزها را پی بینی می کرده معرفی کنند.
در پایان از دولت تدبیر و امید و به ویژه ریاست محترم جمهوری و کابینه ایشان انتظار می رود باز هم همانند آنچه از فردای روز پیروزی در انتخابات تاکنون از آنها شاهد بوده ایم اسیر جوسازی ها، غوغاسالاری ها و فرافکنی های مغرضان نشده و محکم استوار بر جاده هموار تدبیر و امید گام بردارند و مطمئن باشند تا وقتی عزمشان خدمت و سازندگی باشد، ملت غیور ایران در ساختن میهن عزیز و سربلند پابه پای آنها خواهند آمد و هیچگاه آنها را تنها نخواهند گذاشت.