"عزیز یوسفی"، در گفت و گو با خبرنگار خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، منطقه همدان، افزود: بازار به نمایندگی از بخش خصوصی به عنوان نظام پایهای باید نقش خود را ایفا کند و دولت در هدایت امر توسعهای کشور نیز به نقش بی بدیل خود اهتمام ویژه داشته باشد.
یوسفی درباره این موضوع و ضرورت اهتمام جدی به اقتصاد کشور یادآور شد: پرداختن به دو محور اصلی مدیریت و اقتصاد در وضع کنونی میتواند در حل مسائل مختلف کشور فرصتهایی را در اختیار دولتمردان و مردم قرار دهد. از طرفی هم عرض بودن نقش مدیریت و اقتصاد در ساماندهی به مشکلات پیش رو به منظور هم افزایی و بهرهوری یکی از راههای میان بر باشد.
وی ضمن بیان این که مطلب که چالشهای پیش روی دولت، ملت و تحولات اقتصادی آینده باعث خلق فرصتها میشود، مهمترین چالش در اقتصاد کشور را تضعیف سرمایههای اجتماعی یا به نوعی فاصله یا ضعف رابطه دولت و بخش خصوصی دانست و گفت: یکی از جلوههای بازگشت این سرمایه، تحکیم و تقویت این رابطه است. ایجاد اعتماد، نقش تعیین کنندهای در بهبود کارآمدی در بخشهای مختلف اقتصادی و اجتماعی ایفا میکند، به هر میزان اعتماد تقویت شود به همان میزان نیز عملکرد اقتصادی و اجتماعی میتواند بهبود یابد.
یوسفی تاکید کرد: دولتمردان با مهندسی مجدد نظام مدیریت توسعه و مهندسی مجدد نظام مدیریت اقتصادی میتوانند آرامش نسبی و ثبات را در رشد اقتصادی پایدار و فضای کسب و کار ایجاد کنند. بدیهی است آرامش، اعتماد و ثبات از شاخصهای موثر در رشد اقتصادی هر کشور است.
وی تصریح کرد: مهم است که در کنار توجه به کمیت رشد اقتصادی، توزیع محصولات رشد، به سمت نرمال حرکت کند.
یوسفی اضافه کرد: در فرآیند رشد اقتصادی توجه به چرخه تولید شامل سه مرحله قبل از تولید، حین تولید و پشتیبانی و پس از تولید بسیار اهمیت دارد. کاهش هزینهها، بهرهوری بالا، نرخ سود بهینه، افزایش تولید و رضایتمندی مشتریان از مشخصههای رشد تولید است.
وی تصریح کرد: از مهمترین عوامل کاهش رشد اقتصادی کشش ناپذیری بخش تولید است. بخش تولید با مشکلات زیادی روبروست که نامساعد بودن فضای کسب و کار و تحمیل هزینههای بالا به بنگاههای اقتصادی باعث خروج آنان از چرخه تولید میشود. یکی از عوامل مهم در بالا بردن رشد اقتصادی و بهبود فضای کسب و کار، امنیت سرمایهگذاری همراه با وجود قوانینی با ثبات نسبی برای دست اندرکاران بخش خصوصی کشور است.
وی یادآور شد: تحریمهای بینالمللی و ظالمانه دولتهای استکباری، تزلزل در تصمیمگیریهای بانکی و پولی کشور، عدم تثبیت نرخ ارز و کاهش ارزش پول ملی باعث پدیده جوانمرگی در صنعت و تولید شده است. در صنعت و تولید شاخص امید به بقا ضرورت اجتنابناپذیر است. هنر بنگاههای اقتصادی صرفاً راهاندازی و شروع بکار نیست بلکه هنر تولید، پایداری و ادامه بقاء است.
یوسفی گفت: در نگاه بلند مدت به توسعه نباید از منابع نسل آینده برای افزایش کمیت رشد اقتصادی نسل حاضر استفاده شود یا آثار تخریبی زیست محیطی بسیاری را برای رسیدن به رشد کمی بیشتر در این فرآیند ایجاد کرد. پس در استفاده از منابع طبیعی و محیط زیست نیز توجه به کیفیت رشد ضروری به نظر میرسد.
وی اضافه کرد: دولتمردان به عنوان بزرگترین پشتیبان بخش خصوصی در فرآیند رشد اقتصادی (کمی و کیفی) و مدیریتی باید به تشویق نقش آفرینی و ثروت آفرینی توسط بخش خصوصی و مدیران کارآمد و اثربخش طی برنامهای مدون و حساب شده بپردازند برای تغییر و بهبود شرایط اقتصادی باید دیدگاههای خود را عوض کرده و به جای اعتقاد به پول درآوردن به تولید پول روی آورد.