دكتر سيد ابراهيم اميني ، شنبه در گفت و گوي اختصاصي با خبرنگار ايرنا با تشريح مزيت هاي نقد سازنده در اصلاح جامعه گفت:نقد در زبان فارسي به معني جدا كردن و تميز دادن درست از نادرست است.
وي افزود:نقد به معناي واقعي زماني تحقق پيدا مي كند كه فرد به دور از هرگونه مچ گيري، به صورت بي طرفانه و براي اصلاح امور و بيان واقعيت در امري اظهار نظر كند.
استاد دانشگاه شيراز گفت: اگر در اثر حس انتقام جويي به دليل نفرتي كه فرد از كسي دارد حرف صحيح او را نادرست معرفي كند اين نقد محسوب نمي شود.
اميني ادامه داد: ناقد بايد بي طرفانه و كارشناسانه و با اشراف و تخصص كامل پيرامون موضوع مورد بحث اظهار نظر كند.
اين حقوقدان گفت:ناقد بايد صاحب نظر و هدفش اصلاح امور و پيشرفت جامعه باشد و آگاهي و تخصص لازم را در حوزه اي كه نقد مي كند داشته باشد و شرايط زماني و مكاني را در نظر بگيرد تا نقدش تاثير گذار باشد.
اميني با بيان اينكه به نقد سازنده در فرهنگ ديني و ايراني ما تاكيد و به آن توصيه فراوان شده است اظهار داشت : اينكه كسي بدون توجه به نكات مثبت مساله تنها از نقاط منفي سخن به ميان آورد در فرهنگ ايراني و اسلامي ما مورد پذيرش نيست.
وي با اشاره به اينكه نقد يك مشاوره رايگان است افزود: دراين فرايند شهروندان به صورت رايگان تصميمات و اقدامات گرفته شده را به چالش مي كشند و درستي و نادرستي آن را مشخص مي كنند.
وي ادامه داد: اين رويه موجب مي شود تا مديريت كلان جامعه و اداره كنندگان كشور ناهنجاري هاي حوزه مسووليت خودشان را بخوبي تشخيص داده و ايرادات آن را برطرف كنند.
اين حقوقدان اضافه كرد: در جامعه مردم سالار كه فضاي انتقاد باز است تصميمات دولت بطور مداوم در معرض نقد شهروندان قرار مي گيرد و اداره كننده جامعه با توجه به بازخورد كارشان در ميان شهروندان ديدگاه خود را اصلاح مي كنند.
اميني ادامه داد : شكل گيري چنين فضايي خود به خود آثار مثبت ديگري هم در جامعه به جا مي گذارد چرا كه شهروندان احساس مي كنند مديران فضا را براي نقد باز كرده اند و لذاياس آنها به اميد تبديل مي شود.
وي با بيان اينكه شهروندان بغض هاي خود را از طريق بيانشان خالي مي كنند افزود: هنگامي كه فضاي لازم را براي نقد پيدا مي كنند درواقع احساس امنيت رواني و اميد به اصلاح امور برايشان ايجاد مي شود كه نتيجه آن پايداري و استمرار نظام است .
اين استاد دانشگاه گفت: برعكس اگر فضاي نقد بسته باشد اداره كنندگان جامعه به دليل حاكم شدن فرهنگ تملق و چاپلوسي متوجه ايرادات تصميماتشان نمي شوند و تصميمات نادرست و ضعيف موجب ياس و نااميدي مي شود كه يا منجر به بي تفاوتي در سرنوشت اجتماعي و سياسي و يا توسل به شيوه هاي زيرزميني وخشونت آميز در جامعه مي شود.
اميني اظهار داشت: دولت براي اينكه فضاي لازم براي نقادي فراهم شود بايد مطالبات اساسي از جمله ايجاد امنيت براي رسانه هاي جمعي و مطبوعات مستقل به عنوان ركن چهارم جامعه و حلقه ارتباطي بين شهروندان و اداره كنندگان جامعه را مورد توجه جدي قرار دهد.
وي گفت:مهيا شدن فضا براي مطبوعات آزاد و نهادهاي مدني و احزاب سياسي با گرايش هاي مختلف موجب مي شود تا دست اندركاران اين عرصه ها به عنوان نبض جامعه بدون دغدغه بتوانند ديدگاه هاي نخبگان و شهروندان را در ارتباط با تصميمات دولت و سياست گذاري هاي آن براي اصلاح امور منعكس كنند و به گوش سياستمداران و اداره كنندگان جامعه برسانند چرا كه صداهاي فردي نارساست و به گوش مسوولين نمي رسد و اگر هم برسد بي تاثير است و به آن اهميت داده نمي شود.ك/۳
وي افزود:نقد به معناي واقعي زماني تحقق پيدا مي كند كه فرد به دور از هرگونه مچ گيري، به صورت بي طرفانه و براي اصلاح امور و بيان واقعيت در امري اظهار نظر كند.
استاد دانشگاه شيراز گفت: اگر در اثر حس انتقام جويي به دليل نفرتي كه فرد از كسي دارد حرف صحيح او را نادرست معرفي كند اين نقد محسوب نمي شود.
اميني ادامه داد: ناقد بايد بي طرفانه و كارشناسانه و با اشراف و تخصص كامل پيرامون موضوع مورد بحث اظهار نظر كند.
اين حقوقدان گفت:ناقد بايد صاحب نظر و هدفش اصلاح امور و پيشرفت جامعه باشد و آگاهي و تخصص لازم را در حوزه اي كه نقد مي كند داشته باشد و شرايط زماني و مكاني را در نظر بگيرد تا نقدش تاثير گذار باشد.
اميني با بيان اينكه به نقد سازنده در فرهنگ ديني و ايراني ما تاكيد و به آن توصيه فراوان شده است اظهار داشت : اينكه كسي بدون توجه به نكات مثبت مساله تنها از نقاط منفي سخن به ميان آورد در فرهنگ ايراني و اسلامي ما مورد پذيرش نيست.
وي با اشاره به اينكه نقد يك مشاوره رايگان است افزود: دراين فرايند شهروندان به صورت رايگان تصميمات و اقدامات گرفته شده را به چالش مي كشند و درستي و نادرستي آن را مشخص مي كنند.
وي ادامه داد: اين رويه موجب مي شود تا مديريت كلان جامعه و اداره كنندگان كشور ناهنجاري هاي حوزه مسووليت خودشان را بخوبي تشخيص داده و ايرادات آن را برطرف كنند.
اين حقوقدان اضافه كرد: در جامعه مردم سالار كه فضاي انتقاد باز است تصميمات دولت بطور مداوم در معرض نقد شهروندان قرار مي گيرد و اداره كننده جامعه با توجه به بازخورد كارشان در ميان شهروندان ديدگاه خود را اصلاح مي كنند.
اميني ادامه داد : شكل گيري چنين فضايي خود به خود آثار مثبت ديگري هم در جامعه به جا مي گذارد چرا كه شهروندان احساس مي كنند مديران فضا را براي نقد باز كرده اند و لذاياس آنها به اميد تبديل مي شود.
وي با بيان اينكه شهروندان بغض هاي خود را از طريق بيانشان خالي مي كنند افزود: هنگامي كه فضاي لازم را براي نقد پيدا مي كنند درواقع احساس امنيت رواني و اميد به اصلاح امور برايشان ايجاد مي شود كه نتيجه آن پايداري و استمرار نظام است .
اين استاد دانشگاه گفت: برعكس اگر فضاي نقد بسته باشد اداره كنندگان جامعه به دليل حاكم شدن فرهنگ تملق و چاپلوسي متوجه ايرادات تصميماتشان نمي شوند و تصميمات نادرست و ضعيف موجب ياس و نااميدي مي شود كه يا منجر به بي تفاوتي در سرنوشت اجتماعي و سياسي و يا توسل به شيوه هاي زيرزميني وخشونت آميز در جامعه مي شود.
اميني اظهار داشت: دولت براي اينكه فضاي لازم براي نقادي فراهم شود بايد مطالبات اساسي از جمله ايجاد امنيت براي رسانه هاي جمعي و مطبوعات مستقل به عنوان ركن چهارم جامعه و حلقه ارتباطي بين شهروندان و اداره كنندگان جامعه را مورد توجه جدي قرار دهد.
وي گفت:مهيا شدن فضا براي مطبوعات آزاد و نهادهاي مدني و احزاب سياسي با گرايش هاي مختلف موجب مي شود تا دست اندركاران اين عرصه ها به عنوان نبض جامعه بدون دغدغه بتوانند ديدگاه هاي نخبگان و شهروندان را در ارتباط با تصميمات دولت و سياست گذاري هاي آن براي اصلاح امور منعكس كنند و به گوش سياستمداران و اداره كنندگان جامعه برسانند چرا كه صداهاي فردي نارساست و به گوش مسوولين نمي رسد و اگر هم برسد بي تاثير است و به آن اهميت داده نمي شود.ك/۳