به گزارش گروه دریافت خبر خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، غلامرضا اعوانی در دیدار با گروه تاریخ شفاهی مؤسسه فرهنگی تحقیقاتی امام موسی صدر، به بیان بخشی از خاطرات خود از وی پرداخت.
وی دربارۀ اولین زمینههای آشنایی خود با امام موسی صدر، گفت: در اوایل دهۀ ۴۰ شمسی، من برای ادامۀ تحصیل به لبنان رفتم. در آن زمان آقای صدر در "صور" بودند و گاهی به بیروت میآمدند. دانشجویان مسلمان دانشگاه آمریکایی بیروت انجمن اسلامی تأسیس کرده بودند و جلساتی داشتند که شبهای جمعه تشکیل میشد. امام موسی صدر چند بار در این جلسات شرکت کردند که من هم حضور داشتم. در مواردی هم ما به "صور" رفتیم که فکر میکنم در برخی اعیاد بود.
رئیس سابق انجمن حکمت و فلسفه ایران ادامه داد: ویژگی مهم این جلسات این بود که هرکس هرچه میخواست مطرح میکرد. از مسائل فقهی و اعتقادی گرفته تا مسائل سیاسی و بالطبع، ایشان هم با متانت گوش میکرد و پاسخ سؤالات را میداد. البته محور بحثهای ایشان موضوعات اخلاقی بود.
اعوانی گفت: آقای صدر قبلاً به دانشگاه رفته بود و با علم روز آشنایی داشت و به لحاظ دانش حوزوی هم فرد برجستهای بود. این ویژگیها در کنار خوشاخلاقی و نهایت خلقی که داشتند، موجب میشد از نوعی "کاریزما" برخوردار شوند که بسیار تأثیرگذار بود، بهویژه آنکه تنها به مسائل فقهی و یا اعتقادی مردم نمیپرداخت و مسائل و مشکلات معیشتی و زندگی روزمره مردم را هم پیگیری میکرد. مجموع اینها موقعیتی خاص به ایشان بخشیده بود.
به گزارش ایسنا به نقل از روابط عمومی مؤسسۀ فرهنگی تحقیقاتی امام موسی صدر، وی در ادامه افزود: یکی از کارهای مهم آقای صدر تلاش برای گسترش فرهنگ گفتوگو میان ادیان و مذاهب و طوایف مختلف بود. واقعیت این است که محیط لبنان و تنوع گستردۀ قومی و مذهبی آن بستر مناسبی برای گفتوگو در همۀ زمینههاست که آقای صدر از این بستر نهایت استفاده را میکرد.
این استاد دانشگاه ادامه داد: این موضوعی است که نه تنها امروز که همیشه به آن نیاز داریم و متأسفانه برخی جریانات در دنیا به این کار (فرهنگ گفتوگو) آسیب زدهاند و مانع پرداختن به آن میشوند، در حالی است که آقای صدر از باور عمیقی به آن برخوردار بود و اتفاقاً توان گفتوگو با همۀ ادیان و مذاهب را هم داشت.