یادش بخیر بازیهای بچگی؛ بازیهایی پر از جنب و جوش و هیاهو، بازیهایی که فقط لازم بود تندتر بدوی تا برنده شوی یا اینکه باید حواست را بیشتر جمع میکردی تا بقیه را از دور بازیها بیرون کنی، یادش بخیر.....
نام چند بازی دوران کودکی خود را به خاطر دارید؟ یکی، دو تا، سه تا یا آنقدر بچه شیطانی بودهاید که شمار آن از دستتان در رفته است؟تقریبا میتوان گفت که جواب کودکان دهههای 50 و 60، هفت سنگ، چوب و چرخ، دسش ده، شاه-دزد-وزیر، اسم فامیل، لی لی و …. است.
همینطور که این نسل به دهههای 60 و 70 میرسید بازیهای جدید و خلاقانه تری به آنها اضافه شد، این دو نسل دوران مزاحمتهای تلفنی کودکانه و آزار مردم به طرق مختلف از جمله زدن زنگ خانهها راس ساعت 2 و 3 بعداز ظهر، ترقه بازیهای وقت و بی وقت و البته بازیهای کم خطری مانند آب پاشی، استپ هوایی، بالا بلندی، گرگی رنگی و هزاران بازی مندرآوردی دیگر بود!
تا پایان این دو دهه، همه چیز داشت خوب پیش میرفت و بچهها واقعا سرخوش بودند و نصف بیشتر عمر خود را در کوچه و خیابان، مشغول بازی و شیطنت سپری میکردند.
اما با آغاز دهه 80 و یکه تازی کامپیوتر، بازیها رنگ مدرن تری به خود گرفت؛ کم کم توپهای پلاستیکی راه راه و لیگهای فوتبال محلهای و گرگم به هواها جای خود را به آتاری، سگا و میکرو داد.اکنون دیگر دهه 90 شده، دیگر کمتر میتوان کودکان را در کوچه و خیابان مشغول بازی و سر و صدا دید، حالا دیگر قوانین مجتمعهای مسکونی بازیهای سر ظهر، شب و نصف شب و کلا همه را ممنوع کرده، اگر هم کمی سر و صدا در کوچهها شنیده شود، والدین برای همدیگر شاخ و شانه میکشند و یکدیگر را متهم به عدم تربیت صحیح فرزند میکنند!