به گزارش خبرنگار امروله: خانم عنبرسوز بازنشسته آموزش و پرورش ناحیه ۴ مشهد که به اتفاق ۱۴ نفر از همکاران خود تصمیم گرفته است برای سیاحت به استان های غربی مسافرت کنند در کنار چشم انداز زیبای دربند صحنه به چند سوال خبرنگار ما پاسخ گفت.
خانم عنبر سوز چطور شد که شهرستان صحنه را برای سفر خود انتخاب کرده اید؟
من و سیزده نفر از همکاران تصمیم گرفتیم که به مناطق غرب کشور سفر کنیم چون خیلی از مکان های تاریخی و تفریحی که در اینجا وجود داره صحبت شنیده بودیم . و قبل از اینکه با شما مصاحبه داشته باشیم به بچه های مدرسه تلاش برخورد کردیم که به بهانه گرامیداشت هفته تربیت بدنی همایش پیاده روی رو با مربیان آموزشی خودشان انجام دادند .
درحال صحبت با بچه ها بودیم که با ریاست آموزش و پرورش صحنه آشنا شدیم و ایشان به خوبی از ما استقبال و پذیرایی کردند و ما واقعا از ایشان متشکریم ، انشالله روزی تو مشهد مقدس میزبان باشیم تا گوشه ای از دریای محبت آقای رحیمی رو جبران کنیم.
سراب دربند رو چطور دیدید؟
واقعا اینجا تکه ای از بهشته و یکی از بهترین خاطره های زندگی من و همکارانم هست.
خانم عنبر سوز یه خاطره زیبا و شیرین برامون بگید که تو این سی سال هنوزم از یادتون نرفته:
خاطره ای که دارم شاید یکم شما رو متاسف کنه ولی هیچ وقت از یاد من نمیره.
من کلاس دوم تدریس میکردم و هیچ وقت عادت روی میز نشست رو نداشتم . یک روز درحال دیکته گفتن به بچه ها بودم که اتفاقی برای لحظه ای روی میز نشستم و ناگهان چشمم به کفش یه دانش آموز افتاد که کفه نداشت و جورابشم ساییده شده بود ، زمستان های مشهد هم بسیار سرد است و همیشه بارندگی دارد، چند دقیقه ای تمام حواسم پرت کفشهای آن دانش آموز شد به طوری که یادم رفت داشتم دیکته میگفتم و با صدای بچه ها به خودم امدم که میگفتن خانوم معلم بقیه املامون چی شد .و من با صدای بچه ها به خودم آمدم و از اونجا بود که فهمیدم من آدمی نیستم که راحت از کنار مشکلات دانش آموزان رد بشم و بی توجه باشم و من هر کاری از دستم آمده تا الان برای همه مخصوصا دانش آموزانم انجام دادم و خوشحالم چون می توانم با این کار روحم رو ارضا کنم و این ایجاد یک روحیه قوی برای من می شود و من از اول این شغل رو دوست داشتم و اکنون هم به شغلی که داشتم افتخار میکنم و اگه باز هم به عقب برگردم و بخواهم شغل آینده خودمو انتخاب کنم اولین و اخرین شغلی که انتخاب میکنم همین شغل مقدس معلمی است و اگر توانایی قبلم را داشتم باز هم تدریس میکردم چونمعلمیعشقاست و فقط عشق
برای همه مردم میهنم ایران ،سلامتی و شادکامی رو آرزو دارم .