خراب کردن ذائقه مخاطب با فیلم های آبگوشتی/ محتوایی که هیچ ربطی به ایرانی بودن ندارند

به گزارشامروله،  سرویس فرهنگیشبکه اطلاع رسانی مرصاد، شبکه نمایش خانگی پدیده جدیدی نیست. سال هاست که با ورود ویدئو و رسمی شدن آن در ایران فعالیت می کند. پس از ویدئو، سی دی و پس از آن دی وی دی فیلم های شبکه نمایش خانگی را به خانه مردم می آوردند. البته به تازگی نیز سایت های اینترنتی نیز به عرصه ورود کرده اند که موجب شده دامنه نفوذ این شبکه بیشتر شود.

شیوع کرونا در ماه های گذشته موجب شده است که با کم رونق شدن سینماها و البته افزایش اوقات فراغت مردم، شبکه نمایش خانگی با استقبال بیشتری روبرو شود.

در این میان یکی از انتقاداتی که در این حوزه مطرح می شود این است که آیا نظارت مناسبی بر این شبکه وجود دارد. با نگاهی به محتوای فیلم ها وسریال های پخش شده در شبکه نمایش خانگی، می توان دریافت که نظارت ها بر این شبکه و فیلم های پخش شده حداقلی است. گاهی دیده می شود که فیلم هایی با محتوای زننده و مخالف با فرهنگ خانواده ایرانی منتشر می شود. فارغ از آنکه نظارت بر این شبکه بر عهده چه سازمان و یا ارگانی است، این نظارت ها را نباید به موضوعات سطحی تقلیل داد و بایستی به این نکته توجه کرد که جلوگیری از خراب کردن ذائقه مخاطب از طریق محتوای نامناسب، یکی از اقداماتی است که بایستی در دستور کار متولیان امر قرار بگیرد.

در همین خصوص خبرنگار مرصاد به سراغ نایب رئیس کمیسیون فرهنگی مجلس رفت و در خصوص نظارت ها بر شبکه خانگی از او سوال کرد.

نظارت دستگاه های متولی در مراحل مختلف از فیلمنامه تا فرآیند تولید افزایش یابد

غلامرضا منتظری در گفتگو با خبرنگارمرصاددرباره نظارت بر شبکه نمایش خانگی اظهار داشت: دستگاه‌های متولی به ویژه فرهنگ و ارشاد اسلامی که نقش اصلی و محوری در حوزه فرهنگ، هنر و ادب کشور برعهده آنها است در این راستا مسئولیت اصلی را دارند و باید به این موضوع ورود کنند.

وی افزود: در شرایط فعلی با توجه به شیوع ویروس کرونا و دشواری های موجود در عرصه سینما بی تردید در اوقات فراغت اقبال بیشتری از این محصولات می شود.

عضو کمیسیون فرهنگی مجلس شورای اسلامی خاطرنشان کرد: بر همین مبنا باید میزان نظارت دستگاه های متولی در مراحل مختلف از فیلمنامه تا فرآیند تولید افزایش یابد.

منتظری گفت: باید بپذیریم که مسمومیت گونه‌های مختلفی دارد و بخشی از آن مسمومیت جسمی و غذایی برای انسان است که برای آن دارو، پزشک و درمانگاه پیش‌بینی شده و علائم آن پیداست در حالی که مسمومیت فرهنگی بسیار خطرناک است و اصلاً دیده نمی شود و آثار آن ممکن است به تدریج و آرام آرام پیدا شود حتی پس از تشخیص، درمان آن در دست نباشد و پزشکان مربوطه در این عرصه وجود نداشته باشند.

وی عنوان کرد: هنگامی که آب آشامیدنی شهری کدر می‌شود بلافاصله اعتراضات آغاز می‌شود و مردم از دستگاه‌های متولی مطالبه گرانه پاسخ می خواهند اما در این بخش ها از آنجا که نوع نگاه ها متفاوت است و گاهی سلیقه ها به جای استانداردها حکم فرما می شود کار دشوار است.

منتظری خاطرنشان کرد: بر همین مبنا ضرورت نظارت بر کسی پوشیده نیست و هر کدام از عرصه های نقش آفرین در تولید این محصولات باید پاسخگو باشند و نظارت کنند.

وی افزود: مجلس شورای اسلامی نیز با توجه به وظیفه قانونگذاری و نظارتی خود باید به تقویت نظارت دستگاه‌های موثر و مطالبه از آنها جهت پاسخگویی بپردازد بنابراین قوه مجریه و قوه مقننه باید نقش نظارتی خود را به خوبی ایفا کنند.