صفحه دفتر گسترده آفاق جهان را گاهی
پیش چشمت بگشای
پنجه در پنجه ابلیس نکن
تاکی وچند اسارت در خویش؟؟؟
توتوانی که گریبان برهانی از نفس
توتوانی زحود آزاد شوی
توفروغ سحری
موج بی آرامی
جویباری جاری
خنده صبحی ومهتاب شبی
توفروزنده تراز خورشیدی
حیف اگر وصله ناجور کج جامه مستی باشی
دردوافسوس اگرمشتری زشت وپستی باشی
حیف اگر در شب قدر،
قدر حودرانشناسی
زندگی صحنه درگیری هاست
هرطرف ...
هرلحظه...
جنگ وآوارگی وزلزله وطوفانهاست
هیچ ترسی هم نیست
آنچه می افزاید ُ ترس واندوه مرا
ریزش گنگره ارزشهاست
لرزش پایگه انسانهاست
غربت روح خداگونه انسان در عصر
ظلمت زاویه این دلهاست
داخل برج نگهبانی ارزشهامان
وای افسوس ... افسوس
قامتی نبست ....نگهبانی نیست
سینه بستگی ما ....از چه از سوزوشررها خالی است
دیده واینهمه خشک
نفس واینهمه سرد
توو این سنگدلی
من این بی دردی
گوش کن ...
گو ش کن ای سرغفلت در پیش
ای اسیر خودوزندانی نفس
اینک این بانک سروشی است که اندر شب قدر
بیخ کوش من وتو میماند
این تقافل از چیست؟؟؟
درشب قدرکه از چشمه نور
آیه های روشن
جلوه های جانسوز
تاسحرکاه فرومی بارد
وای برمن اگرا ز ریزش فیض ُ بهره هایی نبرم
ورنه افسانه سرداست وسراب
اینهمه شو روشرم
کاروان رفته ومامانده زراه
گرد این قافله رامی بینیم
وادی ایمن ومنزلکه دوست
گر چه دوراست ولی....
اینهمه هست که بانک جرسی می آید
راه باید افتاد
گرچه ره تاریک است
وپراز وسوسه شیطان هاست
لیک خورشید هدایت باتوست
گام اخلاص نرا می باید
تابه منزل برسی
کوله باری بردار .......زاد وره توشه ای از صبرویقین
زرهی از تقوی
مشعلی از ایمان
راه جزباقدم صدق نمی گردد ...طی
نظر شما
دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیریت در وب سایت منتشر خواهد شد