اگر در دولت گذشته، واگذاری حق مردم با نام «یارانه»، موجب شکلگیری صفهای طویل مقابل بانکها شد، دولت یازدهم با «سبد کالا» مردم را به صف کرد.
به گزارش «تابناک»، پس از حرف و حدیثهای فراوان بر سر قرار نگرفتن برخی قشرهای جامعه در صف واجدین شرایط دریافت سبد کالا، چند روزی است که صفهای طویل متقاضیان دریافت این سبد، به بحث نخست جامعه تبدیل شده و زشت اینکه این صفها در روزگاری شکل گرفتهاند که در سیوپنجمین سالگرد پیروزی انقلاب قرار داریم.
البته از این روی، میگوییم رخدادی زشت که جشن انقلاب امسال به نوعی برگرفته از توافق هستهای است و هر قدر که ما معتقدیم توانستهایم بر حقوقمان پافشاری کرده و غربیها را وادار به عقبنشینی کنیم، کم نیستند کسانی که از تریبون بزرگ رسانهای دشمنان ما، به ماجرا نگریسته و فارغ از تاریخچه بلندبالای مذاکرات کشورمان با بیگانگان، بر این طبل میکوبند که ایران با تحریم پای میز مذاکره آمد!
این معنایی است که صفهای طویل شکل گرفته جلو مراکز توزیع سبد کالا، بیرحمانه و بدون هیچ ملاحظهکاری و راستآزمایی، به اذهان متبادر کرده و افزون بر آن، مهر تأییدی بر ضعف اقتصادی شدید کشورمان میزند تا هر چه بگوییم مشکلات اقتصادی در حال برطرف شدن و رفع و رجوع هستند، باز معنای «محرومیت» در صفها موج بزند و «خزانه خالی» تداعی شود.
از این بعد ناپسند ماجرا که بگذریم، ارائه خدمات جدید به مردم ـ که این بار در قالب اهدای کالاهای اساسی متجلی شده ـ از این روی تکراری و ملالآور رخنمون میشود که هیچ تلاشی برای آفت عرضه عمومی این گونه خدمات نشده و هنوز برای رفع محرومیت، مردم را به صف میکنیم و هیچ تدبیری برای توزیع بهتر نیندیشیدهایم.
گویی یا توقع بر این بوده که توزیع متمرکز سبد کالا در دورترین نقاط کشور خود به خود به سادگی هر چه تمامتر و بدون حاشیه انجام شود و یا علم به معضلات سیستم توزیعی و گستردگی و ریشهدار بودن آن، وجود داشته اما ندید گرفته شده است.
با کمی دقت در این گزارهها، درخواهیم یافت که بعید است مسئولان از معضلات عرضه عمومی یک خدمات آگاه نبوده و توزیع پر حرف و حدیث سبد کالا، صرفا مخلوق یک بیتدبیری باشد، بلکه بیشتر حکایت از تداوم روند اشتباهی دارد که میشد با کمی دقت، به ویژه در این زمان که جشن انقلاب از راه رسیده و توافق هستهای رقم خورده و چشم جهانیان بیش از پیش به کشورمان دوخته شده، رقم بخورد.
کافی بود مراکز توزیع را افزون کنیم، قشرهای مشمول دریافت سبد کالا را دستهبندی کرده و نوبتبندی قائل شویم، از ادارات و سازمانها کمک گرفته و پرسنل مرتبط با هر نهاد را از طریق همان نهاد به بهرهگیری از هدیه دولت مرهون سازیم و خیلی کارهای مشابه دیگر، نه اینکه آنچنان برخورد کنیم که در کنار صفهای بیقواره شکل گرفته، از یکجا خبر برسد که تخممرغ تمام شده و از جای دیگر خبر تمام شدن اقلام دیگر مخابره شود که نتیجه آن تهییج بیشتر مردم برای ایستادن و استقامت در صفوف طولانی عرضه سبد کالاست.
همه این بیتدبیریهای دولت، هنگامی تکمیل میشود که مردم هم به یاری غائله شکل گرفته آمده و گاه شنیده میشود که چند ساعت پیش از شروع ساعت کاری صف را بنا نهادهاند؛ گویی همه دست به دست هم دادهایم تا از یک رخداد مثبت، زشتترین منظره را ترسیم کنیم.
به گزارش «تابناک»، پس از حرف و حدیثهای فراوان بر سر قرار نگرفتن برخی قشرهای جامعه در صف واجدین شرایط دریافت سبد کالا، چند روزی است که صفهای طویل متقاضیان دریافت این سبد، به بحث نخست جامعه تبدیل شده و زشت اینکه این صفها در روزگاری شکل گرفتهاند که در سیوپنجمین سالگرد پیروزی انقلاب قرار داریم.
البته از این روی، میگوییم رخدادی زشت که جشن انقلاب امسال به نوعی برگرفته از توافق هستهای است و هر قدر که ما معتقدیم توانستهایم بر حقوقمان پافشاری کرده و غربیها را وادار به عقبنشینی کنیم، کم نیستند کسانی که از تریبون بزرگ رسانهای دشمنان ما، به ماجرا نگریسته و فارغ از تاریخچه بلندبالای مذاکرات کشورمان با بیگانگان، بر این طبل میکوبند که ایران با تحریم پای میز مذاکره آمد!
این معنایی است که صفهای طویل شکل گرفته جلو مراکز توزیع سبد کالا، بیرحمانه و بدون هیچ ملاحظهکاری و راستآزمایی، به اذهان متبادر کرده و افزون بر آن، مهر تأییدی بر ضعف اقتصادی شدید کشورمان میزند تا هر چه بگوییم مشکلات اقتصادی در حال برطرف شدن و رفع و رجوع هستند، باز معنای «محرومیت» در صفها موج بزند و «خزانه خالی» تداعی شود.
از این بعد ناپسند ماجرا که بگذریم، ارائه خدمات جدید به مردم ـ که این بار در قالب اهدای کالاهای اساسی متجلی شده ـ از این روی تکراری و ملالآور رخنمون میشود که هیچ تلاشی برای آفت عرضه عمومی این گونه خدمات نشده و هنوز برای رفع محرومیت، مردم را به صف میکنیم و هیچ تدبیری برای توزیع بهتر نیندیشیدهایم.
گویی یا توقع بر این بوده که توزیع متمرکز سبد کالا در دورترین نقاط کشور خود به خود به سادگی هر چه تمامتر و بدون حاشیه انجام شود و یا علم به معضلات سیستم توزیعی و گستردگی و ریشهدار بودن آن، وجود داشته اما ندید گرفته شده است.
با کمی دقت در این گزارهها، درخواهیم یافت که بعید است مسئولان از معضلات عرضه عمومی یک خدمات آگاه نبوده و توزیع پر حرف و حدیث سبد کالا، صرفا مخلوق یک بیتدبیری باشد، بلکه بیشتر حکایت از تداوم روند اشتباهی دارد که میشد با کمی دقت، به ویژه در این زمان که جشن انقلاب از راه رسیده و توافق هستهای رقم خورده و چشم جهانیان بیش از پیش به کشورمان دوخته شده، رقم بخورد.
کافی بود مراکز توزیع را افزون کنیم، قشرهای مشمول دریافت سبد کالا را دستهبندی کرده و نوبتبندی قائل شویم، از ادارات و سازمانها کمک گرفته و پرسنل مرتبط با هر نهاد را از طریق همان نهاد به بهرهگیری از هدیه دولت مرهون سازیم و خیلی کارهای مشابه دیگر، نه اینکه آنچنان برخورد کنیم که در کنار صفهای بیقواره شکل گرفته، از یکجا خبر برسد که تخممرغ تمام شده و از جای دیگر خبر تمام شدن اقلام دیگر مخابره شود که نتیجه آن تهییج بیشتر مردم برای ایستادن و استقامت در صفوف طولانی عرضه سبد کالاست.
همه این بیتدبیریهای دولت، هنگامی تکمیل میشود که مردم هم به یاری غائله شکل گرفته آمده و گاه شنیده میشود که چند ساعت پیش از شروع ساعت کاری صف را بنا نهادهاند؛ گویی همه دست به دست هم دادهایم تا از یک رخداد مثبت، زشتترین منظره را ترسیم کنیم.
نظر شما
دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیریت در وب سایت منتشر خواهد شد