به گزارش خبرنگار مهر، حسن عباسی شامگاه جمعه به مناسبت "نخستین نشست باشگاه شهاب سنگ اصفهان" که برای "نخستین بار در کشور" و در مرکز نجوم ادیب صورت گرفت اظهار داشت: به سنگهای ریز و درشتی که در فضای منظومه شمسی و در مدارهای مخصوص به خود پراکندهاند، گهگاه وارد میدان گرانشی زمین شده و به محض ورود به جو زمین با شدت سوخته و تبخیر میشوند و در نهایت خطی درخشان از خود بر جای گذاشته و در شبانگاهان آنها را با چشم میبینیم، "شهاب" گفته میشود.
وی ادامه داد: اگز به ندرت سنگی از جو زمین عبور کرده و نسوزد و به سطح زمین برسد "شهابسنگ" گفته میشود.
پژوهشگر اصفهانی شهابسنگ در مورد محل پیدا شدن شهابسنگها گفت: با اینکه برخورد یک شهابسنگ به زمین بسیار اتفاقی بوده اما نمکزارها و کویرها دو مکان مناسب برای یافتن شهاب سنگها است.
وی با تصریح بر اینکه وجود سفیدی مطلق در نمکزاها تشخیص شهابسنگها را آسان میکند، بیان داشت: در کویر نیز و در صورت وجود یک سنگ که مشابه آن در اطراف وجود ندارد، نیز احتمال وجود شهابسنگ را میدهد، هر چند که برخی از انسانها "کویرگنجهای ایران" را به بهانه کویرزدایی نابود میکنند.
عباسی تاکید کرد: با اینکه سابقه قابل استنادی در مورد خطرات برخورد شهبسنگ وجود ندارد اما به هر حال با چنین برخوردهایی احتمال خطر نیز دارد.
وی با تقسیمی بندی شهابسنگها به انواع مختلف مانند "یافتهها" و "افتادهها" تصریح کرد: بر خلاف شهابسنگهای افتادهای، سقوط شهاب سنگهای یافتهای با چشم مشاهد نمیشود.
پژوهشگر اصفهانی شهابسنگ همچنین شهابسنگها را از نظر نوع مواد تشکیل دهنده، به "سنگی"، "آهنی" و "سنگی – آهنی" تقسیم کرد و بیان داشت: یک آهنربای ساده میتواند تشخیصگر یک شهاب سنگ ( در شهابسنگهای اهنی به دلیل وجود اهن و نیکل)، باشد.
وی در مورد دیگر مشخصههای شهابسنگها گفت: وجود رگما گلیپتها ( فرورفتگیهای شبیه اثر انگشت)، دوکی شکل بودن، وجود لعاب سوخته ( به دلیل برخورد سنگ با جو و وجود حرارت بالا در سطح آن) و وجود ساختار "روید من اشتاتن" یا "شبکهای" ( فقط قابل تشخیص در آزمایشگاه) از جمله موارد تشخیص است.
عباسی تاکید کرد: جستجوی شهابسنگها مشروع و قانونی است و مردم هر سنگی که مشابهاش را تا حالا ندیدهان ( به ویژه اگر دارای سطحی سوخته باشد) از دست ندهند.
سالانه 20000 هزار تن غبار کیهانی بر سر زمین میرسد
سپیده قاضی عسگر، دیگر پژوهشگر شهاب سنگ اصفهان و فعال نجومی در این مراسم اشارهای به میکروشهابسنگها کرد و با بیان اینکه سالانه 20 هزار تن غبار کیهانی بر سر زمین میرسد، گفت: این اجسام به عنوان یک جرم ماورای زمینی با اندازه 50 میکرو متر تا دو میلیمتر اطلاعات خوبی از فضای میان ستارهای و غبارهای کیهانی در اختیار محققان قرار میدهد.
وی با اشاره به اینکه پشتبام منازل علاوه بر وجود شهابسنگها، جایگاه مناسبی برای ورود میکرو شهابسنگها به صورت پودر است، تاکید کرد: علاقهمندان با استفاده از آهن ربا با کشیدن آن به سطح پشتبام یا با جارو کردن سقف منازل و پس از آن گرداندن آهن ربا بین گرد و خاک میتوانند از وجود یک شهاب سنگ آگاهی یابند.
قاضی عسگر ادامه داد: البته یادمان باشد که وجود ذرات حاصل از جوشکاری آهن آلات و یا گردهای حاصل از کولرها ما را به اشنباه نیندازد.
وی تصریح کرد: گروه شهاب سنگ مرکز نجوم ادیب پس از دریافت اشیاء مشکوک مردمی و پس از اطمینان از نوع سنگ، شناسنامه ویژه و گواهی مورد نظر را بدون هیچ چشم داشتی در اختیار صاحب قرار میدهد.
به گزارش مهر نخستین باشگاه شهاب سنگ اصفهان که در نوع خود و در سطح کشور نیز بینظیر است به صورت رسمی در مرکز نجوم ادیب اصفهان، فعالیت خود را آغاز کرد.
اعضای باشگاه اختصاصی شهاب سنگ شامل دکتر محمدعلی مکی زاده (عضو هیئت علمی گروه زمین شناسی دانشگاه اصفهان)، مهر انگیز سهرابی، نفیسه صفائیان بروجنی، سید محمد جواد شاهزیدی، شروین پاگیری، حسن عباسی، محمود زمان وزیری، محمدهادی بنکدار، بهنام مشکات، محمدرضا رضایی، سپیده قاضی عسگر و سحر نجات است.
نظر شما
دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیریت در وب سایت منتشر خواهد شد