تاثیر شیوه طبخ غذا بر ابتلا به دیابت نوع ۲

به گزارشامروله،  به گفته محققان دانشکده پزشکی ایکان نیویورک، جوشاندن، بخارپرکردن و آب پز کردن ایمن ترین شیوه پخت هستند.

در پخت غذاها به شکل سرخ کردن، کباب کردن یا بریان کردن تا حد سوختن، که به پخت با گرمای خشک معروف هستند، در مواد خوراکی ماده ای موسوم بهAGE(محصولات دارای گلیکاسیون پیشرفته) تولید می شود.

به گفته محققان مطالعه، میزان بالاترAGEبا مقاومت انسولین، فشار بر سلول های بدن و التهاب مرتبط است. اینها از موارد مشکل ساز در شرایط ریسک ابتلا به دیابت هستند.

انسولین هورمونی است که به قند خون کمک می کند وارد سلول ها شده و انرژی تولید کنند. بدون انسولین، یا با وجود مقاومت انسولین، قند بیشتری در خون باقی می ماند. این وضعیت می تواند منجر به مشکلات جدی برای قلب، چشم ها، کلیه ها و سایر اندام شود.

دکتر جمی اوریباری، سرپرست تیم تحقیق، در این باره می گوید: «زمانیکه افراد مبتلا به بیماری های مزمن نظیر دیابت نوع۲ یا زوال عقل را بررسی می کنیم معمولا دارای رژیم غذایی باAGEبالا یا پایین هستند، حال افرادی که دارای رژیم غذاییAGEپایین هستند دارای علائم کاهش التهاب نیز هستند.»

محققان معتقدند رژیم غذایی غربی که معمولا دارای میزان بالایAGEاست در ریسک ابتلا به دیابت نوع۲ نقش دارد.

در این مطالعه، محققان شرکت کنندگان را به یکی از دو گروه رژیم غذایی تخصیص دادند:گروه رژیم غذایی باAGEعادی با ۴۹ نفر؛ و گروه رژیم غذایی باAGEپایین متشکل از ۵۱ نفر.

سن تمامی شرکت کنندگان حداقل ۵۰ سال بود. این افراد حداقل دارای دو مورد از ۵ مشکل سلامت بودند یا به خاطر این مشکلات تحت درمان دارویی قرار داشتند: اندازه زیاد دور کمر (۱۰۱ سانتیمتر برای مردان و ۸۹ سانتیمتر برای زنان)؛ فشارخون بالا؛ کلسترول (خوب)HDLپایین؛ تری گلیسیرید بالا (نوعی چربی خون)؛ یا افزایش میزان قند خون به هنگام ناشتا.

به گروهAGEپایین در مورد نحوه پایین آوردن میزانAGEدر غذایشان آموزش داده شد. به آنها گفته شد تا از خوردن غذاهای سرخ شده، بریان شده یا کباب شده خودداری کنند. در عوض، آنها را ترغیب به مصرف غذاهای جوشانده، بخارپز یا آب پز کردند (به عبارت دیگر غذایشان را با آب بپزند).

شرکت کنندگان گزارش غذایی سه روزه شان را تکمیل می کردند. رژیم غذایی گروه باAGEپایین هفته ای دو بار چک می شد.

به گروه دارایAGEعادی آموزش داده شد که روند پخت همیشگی شان را دنبال کنند. این مطالعه یک سال به طول انجامید.

به گفته اوریباری، «در گروه با میزانAGEپایین، تمامی پارامترهای استرس و التهاب بهبود یافته بود. همچنین مقاومت انسولین کاهش یافته و وزن بدن این گروه هم تا حدودی کاهش یافته بود.»