گاهی چقد بعضی چیزها خوب است

به گزارشامروله،

یک وقت هایی یک طورِ خیلی خوبی اتفاق های تازه را جدی نمی گیری.
دوستی ها، قرار دادهای کاری، حرف های مهم و خیلی چیزهای دیگر.
مثلا آنقدر ساده از کنار بعضی از این آدم های تازه وارد می گذری که برای همان آدم می شوی یک هدف بزرگ. هدف تصاحب تو و موقعیتی که با هزار زحمت بدستش آورده ای.
لازم نیست آن شخص، پارتنر احساسی ات باشد. این روزها همه وسوسه ی شکار دارند.
این هایی که بی دعوت می آیند و خودشان را بزور می چپانند وسط زندگی ات، این ها از همان دسته ی افراد خطرناکند.
وای به حالت اگر فقط یکی از بین شان به پستت بخورد و از قضا قصد اغفال بیخیالی ات را داشته باشد.
آنچنان می آید و می چسبد به ثانیه های زندگی ات که انگشت به دهانِ مهربانی اش می مانی و بالاخره اعتماد می کنی.
همینکه اعتماد کردی و قدم به قدم با حد و حدودی که او از قبل به نرمی و بی صدا تعیین کرده، جلو رفتی، او به همان آرامی به خواسته اش می رسد و پا پس می کشد.
یکی یکی می زند زیر قراردادهای نانوشته و کار به ورشکستگی و دل گرفتگی ات ندارد.
می کشد کنار و تو دلتنگ می شوی، همین یعنی پایان.
نه تنها برای خودش که برای تمام توجه و عزت و احترامش نیز دلت می گیرد.
و عادت می کنی که کسی باشد برای برآوردن انتظارهای بوجود آمده ی تو.
و بعضی از این عادت ها، بدترین اتفاق برای آدم های بیچاره اند.
قبل از شروع هر رابطه ای اول موضعت را مشخص کن.
محکم باش و بدان که از این رابطه چه می خواهی و باید کجایش بایستی.
به چرب زبانی ها و مهربانی های یک شبه هم دل خوش نکن. با هر سرعتی که بیایند با همان سرعت محو می شوند.
مبادا پا به پایشان بروی و محو شوی!
آدمیزاد بندِ همین دلخوشی های کوچک است، مبادا به این آمدن های بی دعوت دلخوش کنی، هوا برت دارد و حق دوستی را تمام و کمال ادا کنی و بعد بمانی با اینهمه قدر ناشناسی چه کنی!
از این آدمیزادِ امروزی هر چه فکرش را بکنی بر می آید.
دوران خوبی های دوسره تمام شده.

آدم ها از خوردن گوشت و پوست و خون یکدیگر بدشان می آید، در عوض روح می جوند.
روح می خورند.
مراقب روح خودت باش.