نشست علمی ویژگی های شخصیتی میرزا حسن کرمانشاهی برگزار شد

به گزارشامروله،  نشست تخصصی و علمی شناخت ابعاد شخصیتی «آیت الله میرزا حسن کرمانشاهی» امروز یکشنبه با حضور دکتر منوچهر صدوقی سها(نویسنده، پژوهشگر، عرفان‌پژوه، فیلسوف و حقوق‌دان ایرانی)، عضو هیئت علمی دانشگاه تهران  و فرهیختگانی از استان در محل تالار وحدت کرمانشاه برگزار شد.

بررسی  ابعاد شخصیتی میرزا حسن کرمانشاهی این فیلسوف و عارف معاصر، معروف به «خاتم الحکما المشائین» از اهداف برگزاری این نشست بود.

میرزا حسن کرمانشاهی، از فیلسوفان معاصر کشور است که به سال ۱۲۵۰ در کرمانشاه چشم به جهان گشود و در سنین ۸۰ تا ۹۰ سالگی و سال های ۱۲۴۶ تا ۱۲۵۶ وفات یافت.

وی دوران کودکی و نوجوانی را در کرمانشاه سپری و علوم مقدماتی را از اساتید و برجستگان زادگاهش فرا گرفته و برای گذراندن علوم تکمیلی به تهران مهاجرت کرد.

میرزا حسن کرمانشاهی در کوتاه ترین مدت مدارج علمی را طی کرد و به درجه استادی رسید.

وی از توان علمی بالایی برخوردار بود و در تربیت شاگردان عصر خود و تدریس دروس از نخبگان عصر خویش به حساب می آمد و کسی همپای او نبود.

او استاد بسیاری از فلاسفه پس از خویش به حساب می آمد و و بسیاری از چهره های شاخص عالم تشیع از شاگردان وی هستند.

کنگره میرزا حسن کرمانشاهی برگزار می شود/لزوم توجه به هویت فرهنگی

ابراهیم رحیمی زنگنه امروز یکشنبه در نشست علمی بررسی ویژگی های شخصیتی میرزا حسن کرمانشاهی، او را افتخار این خطه دانست.

وی هم چنین استان کرمانشاه را استانی با هویت تاریخی و فرهنگی عمیق برشمرد که متاسفانه در طول تاریخ مهجور مانده است.

مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان کرمانشاه با اشاره به فعالیت ها و ویژگی های این فیلسوف کرمانشاهی گفت: وی از برجسته ترین شخصیت ها در کرمانشاه بوده است که علی رغم خدمات بزرگی که ارائه کرده در دیار خود و خصوصا در بین نسل جوان ناشناخته مانده است.

با غفلت از هویت های فرهنگی نمی توان انتظار توسعه داشت

وی با تاکید بر توجه به این ظرفیت های فرهنگی گفت: با غفلت از این شخصیت ها و عدم پرداختن به هویت فرهنگی و تاریخی قطعا نمی توان انتظار توسعه فرهنگی داشت.

رحیمی زنگنه، برگزاری این نشست علمی را مقدمه ای برای برگزاری «کنگره میرزا حسن کرمانشاهی» عنوان کرد و گفت: امیدواریم بتوانیم با برگزاری این کنگره بیش از پیش ابعاد این فیلسوف برجسته را معرفی کنیم.

وی در ادامه به برخی از ویژگی های این شخصیت برجسته پرداخت و گفت: ایشان به خاطر اشرافی که به علوم زمان خود داشت «خاتم الحکما المشائین» نامیده می شد و استاد بسیاری از فلاسفه پس از خود محسوب می شود.