به گزارش امروله ،حمیدرضا ترقی در گفتگو با خبرنگار گروه سیاسی شبکه اطلاعرسانی «مرصاد»؛ با مقایسه جنگ ۱۲ روزه اخیر با جنگ ۶ روزه اعراب و رژیم صهیونیستی، این دو رخداد را از منظر نتایج و پیامدهای راهبردی دارای تفاوتهای بنیادین دانست و اظهار داشت: مرور تاریخ نشان میدهد رژیم صهیونیستی در جنگ ۶ روزه توانست ظرف مدت کوتاهی ارتشهای عربی را شکست داده و بر بخشهای وسیعی از سرزمینهای مورد مناقشه مسلط شود.
وی افزود: پیروزی رژیم صهیونیستی در آن جنگ، ضربه سنگینی به جریان مقابله با اشغالگری وارد کرد و موجب شد حرکت شکلگرفته در میان کشورهای عربی علیه اسرائیل تضعیف شود؛ اتفاقی که در نهایت شرایط ملت فلسطین را پیچیدهتر و آینده این سرزمین را با ابهامات بیشتری مواجه کرد.
ورود ائتلاف گسترده علیه ایران
این تحلیلگر مسائل سیاسی تصریح کرد: در نقطه مقابل، جنگ ۱۲ روزه در شرایطی رخ داد که جمهوری اسلامی ایران با مجموعهای از قدرتهای بزرگ جهانی و منطقهای روبهرو بود و طرف مقابل تنها به رژیم صهیونیستی محدود نمیشد.
ترقی بیان کرد: آمریکا بهعنوان بزرگترین قدرت نظامی جهان و دارنده پیشرفتهترین تجهیزات راهبردی، در کنار رژیم صهیونیستی و با پشتیبانی کشورهای متعدد وارد این تقابل شد و بسیاری از امکانات لجستیکی، اطلاعاتی و عملیاتی از سوی متحدان آنها برای پیشبرد این جنگ بهکار گرفته شد.
وی ادامه داد: برخی کشورهای منطقه نیز با در اختیار قرار دادن ظرفیتهای مختلف از جمله پایگاهها و زیرساختهای مورد نیاز، زمینه اجرای عملیات و اقدامات تجاوزکارانه علیه جمهوری اسلامی ایران را فراهم کردند و دشمن با تصور دستیابی به اهدافی فراتر از یک درگیری محدود وارد میدان شد.
هدفگذاری برای تغییر نظام سیاسی
این کارشناس مسائل سیاسی خاطرنشان کرد: هدف اصلی طراحان این جنگ، تضعیف بنیادین جمهوری اسلامی و در نهایت ایجاد زمینه برای سرنگونی نظام بود، اما روند تحولات میدانی برخلاف محاسبات اولیه آنها پیش رفت و نهتنها به اهداف خود نرسیدند بلکه با شرایطی کاملاً متفاوت مواجه شدند.
ترقی تأکید کرد: پاسخهای جمهوری اسلامی ایران در ابعاد مختلف موجب شد معادلات طراحیشده از سوی دشمن دچار اختلال شود و در مدت زمانی کوتاه آثار این پاسخها در عرصههای امنیتی، نظامی و اقتصادی نمایان گردد.
وی اذعان کرد: ضرباتی که به زیرساختها و مراکز راهبردی دشمن وارد شد، هزینههای سنگینی را متوجه طراحان جنگ کرد و آنها را در برابر واقعیتی قرار داد که پیش از آغاز درگیریها تصور آن را نداشتند.
این تحلیلگر مسائل سیاسی با اشاره به نتایج این تقابل، افزود: در حالی که دشمن با هدف تشدید فشارها وارد میدان شده بود، در نهایت برای جلوگیری از ادامه حملات و کاهش خسارتهای ناشی از آن، خواستار توقف درگیریها و برقراری آتشبس شد.
ترقی ادامه داد: این مسئله از آن جهت اهمیت دارد که در جنگ ۶ روزه، دولتهای عربی در موضع ضعف قرار گرفتند، اما در جنگ ۱۲ روزه این رژیم صهیونیستی و حامیان آن بودند که برای جلوگیری از ادامه روند تحولات میدانی به دنبال توقف درگیریها رفتند.
وی با اشاره به خسارتهای واردشده به جبهه مقابل، تصریح کرد: آسیبهایی که به ساختارهای امنیتی و اقتصادی رژیم صهیونیستی وارد شد، در دهههای گذشته و از زمان شکلگیری این رژیم کمسابقه بوده و بسیاری از محاسبات راهبردی آنها را با چالش جدی مواجه کرده است.
این کارشناس مسائل سیاسی در پایان گفت: مهمترین پیام این جنگ آن بود که جمهوری اسلامی ایران بدون اتکا به توان نظامی همپیمانان خود و صرفاً با تکیه بر ظرفیتهای داخلی توانست در برابر آمریکا، رژیم صهیونیستی و مجموعه حامیان آنها ایستادگی کند و تهاجمی را که با هدف تغییر معادلات منطقه طراحی شده بود، به شکستی راهبردی برای دشمن تبدیل کند.
انتهای خبر/