"محمدکاظم سلامت" در گفتوگو با خبرنگار خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا) منطقه زنجان، تصریح کرد: امروزه با بالا رفتن اطلاعات، تحصیلات و فرهنگ عمومی خانوادهها، بسیاری از مردان به دنبال ایفای وظایف و نقشهای پدریشان هستند و سعی میکنند با نادیده گرفتن جنسیت فرزندان، ویژگیهای پسندیده و مثبت انسانی را در آنان پرورش دهند و این مسئله اتفاق خوبی در مسیر تربیت کودکان است. همان طور که نمیتوان عشق مادر به دخترش و نقش تربیتی وی را در جریان رشد و بالندگی دست کم گرفت، تحقیقات نشان میدهد عشق پدر به دختر و نقش وی در روند پرورشی نیز حائز اهمیت انکار است.
وی افزود: روانشناسان معتقدند پدر همانند دیواری است که دختر میتواند به ویژه در دوران نوجوانی به او تکیه کند، این در حالی است که پدری که از دخترش فاصله میگیرد و به او توجه نمیکند، فرزندش را از داشتن این تکیهگاه محروم میسازد. البته توجه بیش از حد و صرف به دختر کافی نیست، بلکه باید در کنار این توجه، پدر شرایطی را ایجاد کند تا وی بتواند ارزشهای خود را نیز نشان دهد، در غیر این صورت امکان دارد دختر، تک بعدی پرورش یابد و تنها در روابط و موقعیتهایی موفق شود که طرف مقابل پیوسته وی را تایید کند.
این مدرس دانشگاه خاطرنشان کرد: تحقیقات نشان داده است اگر پدر تصدیق و تاییدی را که فرزند دخترش به آن احتیاج دارد در اختیار او قرار ندهد، دختر ممکن است نیازمند تایید و تصدیق دیگران شده و این محبت و تایید را در خارج از خانه از افراد غریبه جستجو و دریافت کند که به احتمال زیاد به نفعاش نخواهد بود. همچنین اگر پدری به اندازه کافی در زندگی دخترش حضور نداشته باشد، به احتمال زیاد دختر مهرورزی را نمیآموزد و در آینده نخواهد توانست به همسر خود محبت کند.
وی اظهار کرد: اصولاً پدری که بیش از اندازه به دخترش بیاعتنایی میکند یا بیش از اندازه در مقام داوری و انتقاد از او بوده و سختگیری فراوانی داشته باشد، باعث خواهد شد دختر به این نتیجه برسد که ذاتاً ناشایسته و بیکفایت است و به درد هیچ کاری نمیخورد که همین امر باعث خود کم بینی وی در بروز استعدادها، کسب تحصیلات و روابطش در زندگی با دیگران خواهد شد. تحقیقات همچنین نشان میدهد که اگر پدری آموزشهای اخلاقی و نظم آموزی را در مورد دخترش رعایت کند و در ضمن آن به ذهن و اندیشه دختر نوجوانش بها دهد، به رشد اعتماد به نفس بالا و شکوفایی خلاقیت و کسب هویت مناسب دخترش کمک میکند. در کنار این، به شکل غیرمستقیم شرایطی را فراهم میسازد که وی در آینده بتواند به همسر خود مهر بورزد و او را عزیز بدارد و یک کانون گرم خانوادگی را شکل بدهد.
سلامت، ادامه داد: پدران میتوانند با توجه کردن بیقید و شرط و عاری از تبعیضهای جنسیتی، با برقراری ارتباط موثر و مناسب و همدلانه، با برخورد کردن عقلانی در مقابل اشتباهات و نشان دادن راهکار درست، با نظارت مستقیم و غیرمستقیم بر معاشرتها، با دادن اطلاعات متناسب با رشد سنی، با شناسایی نیازها و انتظارات و تلاش برای برآورده کردن معقول آنها، با ایجاد تفریحات و اوقات فراغت سالم، با کنترل و نظارت بر انتخاب دوستان و ... به رشد و بالندگی سالم فرزند و اجتماعی شدن مناسب دختر خود کمک کنند. میتوان به صراحت گفت رفتار هنرمندانه یک پدر زمانی میتواند نقشآفرین شود که او از هیچ تلاشی برای تربیت دخترش دریغ نکند و به وی مهارتهای زندگی کردن سالم را بیاموزد.
نظر شما
دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیریت در وب سایت منتشر خواهد شد