رئیسیان: کارشناسان بی طرف برای تدوین و عضویت در شورای صنفی نمایش انتخاب شوند

این کارگردان سینما در گفت‌وگویی با خبرنگار سینمایی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، با اشاره به اینکه شورای صنفی نمایش پیش از رسیدن به این شرایط، تاریخچه‌ا‌ی داشته است،‌یادآور شد: ازسال 1363 تا 1377 دولت، جدول اکران فیلم‌ها را تنظیم می‌کرد و از سال 1368 هم درجه‌بندی‌هایی که بر بستن جدول اکران تاثیر داشت، انجام می‌شد که پس از آن در سال 1377 سیف‌الله داد تصمیم گرفت کمیسیون اکران، متشکل از چند تهیه‌کننده و سینمادار، خارج از خانه سینما، ایجاد شود.

او ادامه داد: سپس اساسنامه‌ای در خانه سینما تدوین شد که براساس آن ترتیب نمایش فیلم‌ها در شورای صنفی نمایش مشخص می‌شد،‌اما همان زمان یک نکته بحث‌برانگیز وجود داشت و آن هم این بود که متولی این امر (نمایش فیلم‌ها) خانه سینما باشد یا دولت؟

وی افزود: آن موقع برخی معتقد بودند از آنجا که این کار (برنامه ریزی برای اکران فیلم‌ها) دردسر زیادی دارد،در خانه سینما فقط آئین‌نامه تدوین شود و اجرای آن در اختیار وزارت ارشاد باشد.

رئیسیان گفت: ایده دیگری هم وجود داشت مبنی بر اینکه اگر ما توانایی اجرا و مدیریت این کار را نداشته باشیم پس چه تعریفی از صنف می‌توانیم داشته باشیم؟! که بنده و منوچهر شاهسواری یکی از مدافعان این ایده بودیم. به همین دلیل قرار شد این شورا متشکل از سه تهیه‌کننده، سه سینما‌دار و یک کارگردان در خانه سینما تشکیل شود. هم‌چنین از آنجا که کارگردان به صورت مستقیم ذی‌نفع نبود، معمولا در انتخابات به ریاست شورا برگزیده می شد و اولین رئیس این شورا هم فریدون جیرانی بود.

این کارگردان با اشاره به اختلافات میان تهیه‌کنندگان و مسائلی که در کانون کارگردانان پیش آمد،‌ یادآور شد: این روند ادامه داشت تا اینکه به دلیل همین اتفاقات و اختلافات،‌ در سال 88 یعنی در مدت یک سال، رئیس شورای صنفی نمایش در خانه سینما سه بار تغییر کرد. پس از آن شورای صنفی نمایش به جامعه صنفی تهیه‌کنندگان منتقل شد و در دو سال و نیم اخیر هم در همان جا به کار خود ادامه داد.

رئیسیان با اشاره به حکم حجت‌الله ایوبی گفت: اکنون بحث اصلی درباره شورای صنفی نمایش این است که آیا دولت، باید بحث تصدی‌گری اکران فیلم‌ها را مدیریت کند یا اصناف سینمایی؟! چرا که اگر قرار است این امر بیرون از دولت باشد باید شکل جدیدی از آن تعریف شود.

او تصریح کرد: تشکل‌های تهیه‌کنندگان باید به یک ایده واحد برسند چون بیشترین بحث و مشکل درباره آن‌هاست و بقیه گروه‌ها تقریبا مشکلی ندارند.

وی با بیان اینکه خوبیِ حکم رئیس سازمان سینمایی در این است که افراد براساس عنوان مشخص شده‌اند‌، اضافه کرد: یک نکته مهم در تشکیل شورای صنفی نمایش این است که در این شورا باید کارشناسانی حضور داشته باشند که از جایی معرفی نشده باشند، چون در آن صورت اتفاقی که در شورای پروانه ساخت افتاده و اکنون شاهد صدور بی‌رویه مجوز ساخت فیلم هستیم، تکرار می شود.

رئیسیان گفت: مساله بعدی محل استقرار شورای صنفی نمایش است که به نظرم تا زمانی که مناقشات وجود دارد نباید این شورا در خانه سینما جلسه تشکیل بدهد. البته خانه سینما می‌تواند نظارت صنفی خود را داشته باشد ولی تا وقتی این چند دستگی‌ها وجود دارد بهتر است جلسات در وزارت ارشاد برگزار شود،‌ چرا که اساسا بخش عمده‌ای از سینماهای مطلوب و نیز بخشی از تهیه‌کنندگان دولتی هستند، بنابراین تا خصوصی شدن کامل و اتحاد میان تهیه کنندگان این اقدام وزارت ارشاد تصمیم درستی است.

کارگردان فیلم «چهل سالگی» با تاکید بر اینکه افراد در این شورا باید به درستی انتخاب شوند،‌بیان کرد: اگر انتخاب افراد درست صورت گیرد و صرفا این طور نباشد که برای رضایت همه،‌از هر گروه و دسته‌ای یک نفر حضور داشته باشد، این پیام به همه سینماگران داده خواهد شد که در صورت حل شدن مناقشات، می‌توان شورا را به خانه سینما برگرداند.

علیرضا رئیسیان در پایان در پاسخ به اینکه برخی فعالان حوزه سینما مخصوصا جامعه‌ی صنفی تهیه‌کنندگان اصلا خواهان حضور شورای صنفی نمایش در خانه سینما نیستند، گفت: مشکل اصلی همین جاست و ابتدا باید دید اصلا این‌هادر خانه سینما باشد یا خیر. اگر آن‌ها در بیرون از این نهاد صنفی به یک تعامل و وحدت برسند آن وقت مشکلات حل خواهد شد. بنابراین یک بار درباره این مسئله باید به طور جدی تصمیم‌گیری شود. به ویژه اینکه معتقدم از آنجا که تهیه‌کنندگان به عنوان کارفرما تعریف می‌شوند و منافع صنفی‌شان در تعارض با اصناف دیگر است، بهترین روش، برای رسیدن به وحدت صنفی میان تهیه‌کنندگان، خروج همه شاخه‌های تهیه‌کنندگی از خانه سینماست.