اعتیاد به بازی های کامپیوتری روند طبیعی زندگی را مختل می کند

دکتر محمد زارع نیستانک در گفت‌وگو با خبرنگار«جوانان» ایسنا - منطقه دانشگاه علوم پزشکی تهران،اظهار کرد: اعتیاد به ‌بازی‌های ویدیویی و کامپیوتری به انزوای اجتماعی، کاهش ابتکار، تخیل و تمرکز بیش از حد روی موفقیت در یک بازی و بی‌توجهی به سایر وقایع روزمره‌ زندگی منجر می‌شود.

وی گفت: اثرات یا نشانه‌های استفاده بیش‌ از حد از بازی‌های ویدیویی، شبیه سایر اعتیادات روانی نظیر اعتیاد اجباری به قمار و اختلال در کنترل تحریک آنی است.

این دکترای روانشناسی کودک و نوجوان یادآور شد: در بسیاری از افراد جوان، بازی‌های کامپیوتری، ویدیویی دستی یا رومیزی، بخش منظمی از فعالیت‌های روزانه آنها را تشکیل می‌دهد.

وی با تاکید بر اینکه بسیاری از جوانان با افراط در بازی‌های کامپیوتری در انجام انتظاراتی که مدرسه از آنان دارد مثل ورزش و کسب نمرات قابل ‌قبول موفق عمل نمی‌کنند، گفت: آنها که در زندگی خانوادگی دارای مهارت‌های بسیار بوده‌اند، پس از اینکه بازی‌های کامپیوتری برایشان به صورت یک عادت در می آید، افراط در این سرگرمی بر روی زندگی روزمره و روابط با دیگران یا پیگیری اهدافی که با علاقه در تعقیب آن بوده‌اند تأثیر منفی می‌گذارد.

زارع نیستانک ادامه داد: بسیاری از متخصصان بهداشت روانی اعتقاد دارند که بازی‌های کامپیوتری به‌عنوان یک فرایند اعتیادآور، شبیه اعتیاد به قمار است. بر اساس پژوهش‌های انجام شده، 10 درصد از کسانی که بازی‌های ویدیویی انجام می‌دهند بالاخره به مرحله‌ای کشیده می‌شوند که رفتارهایشان نشانه‌هایی از مبتلایان به اعتیاد را نمایش می‌دهد.

وی در خصوص نحوه شناسایی علایم افراط در بازی های کامپیوتری گفت: درصورتی که بیشترین ساعات غیردرسی نوجوان، صرف کار با کامپیوتر یا بازی‌های ویدیویی شود یا هنگام انجام تکالیف مدرسه به خواب رود، از تکالیف درسی عقب بماند یا نمرات درسی وی نسبت به معمول کاهش یابد، والدین باید استفاده از بازی‌های کامپیوتری را محدود کنند.

این دکترای روانشناسی کودک و نوجوان توسل به دروغ در مورد استفاده از کامپیوتر و بازی‌های ویدیویی را از دیگر خطرات اعتیاد به بازی‌های کامپیوتری دانست و افزود: ترجیح بازی با کامپیوتر و ویدیو در مقایسه با اشتیاق دیدن دوستان و معاشرت با دیگران و دوری گزیدن از گروه‌های اجتماعی نظیر رفتن به کلوب‌ها یا شرکت درفعالیت‌های ورزشی تیمی از عوارض اخلاقی است که عمدتا گریبانگیر معتادان به این نوع بازی‌ها می شود.

زارع نیستانک خاطرنشان کرد: بی‌قراری و تحریک‌پذیری در زمانی که نوجوان به کار با کامپیوتر یا بازی‌های ویدیویی مشغول نباشند، همچنین وجود بعضی از نشانه‌های فیزیکی می‌تواند زنگ خطری برای ابتلا به اعتیاد به بازی‌های کامپیوتری باشد.

وی اختلال خواب، درد پشت شانه یا گردن، سردرد، خشکی چشم‌ها و بی توجهی در خوردن منظم غذا یا غفلت در رعایت بهداشت شخصی را از مهمترین تبعات اعتیاد به بازی‌های کامپیوتری برشمرد و گفت: بیشتر نوجوانان دوست دارند حداقل قسمتی از اوقات فراغت خود را صرف انجام بازی‌های ویدیویی یا کامپیوتری نمایند، اما برای بعضی‌ها، شروع آن به ‌عنوان یک سرگرمی بی‌ضرر، ممکن ‌است به اعتیاد ختم شود.