اختصاصی امروله/

تصویب قطعنامه حقوق بشر علیه ایران/ وقتی مهربان تر از مادرها دست به کار می شوند

کد خبر: 108746|17:47 - 1392/09/28
نسخه چاپی
تصویب قطعنامه حقوق بشر علیه ایران/ وقتی مهربان تر از مادرها دست به کار می شوند
پایگاه خبری امروله :آمریکایی‌ها پس از توافق اولیه ژنو و پیمان شکنی متداول با تشدید تحریم ها درباره مسائل هسته‌ای اکنون در پی بهانه‌های دیگری برای اعمال فشار علیه ایران هستند.
به گزارش گروه سیاسی امروله : سایت رادیو فردا با انتشار مطلبی با عنوان  " تصویب قطعنامه حقوق بشری در سازمان ملل علیه ایران " حقوق بشر را در کشور جمهوری اسلامی ایران بحرانی دانست .
 
 

"تمام افراد بشر آزاد به دنیا می آیند و از لحاظ حیثیت و حقوق با هم برابرند. همه دارای عقل و وجدان می باشند و باید نسبت به یکدیگر،با روح برادری رفتار کنند.هرکس، حق زندگی، آزادی و امنیت شخصی دارد.کسی را نمی توان تحت شکنجه، مجازات، یا رفتارهایی قرار داد که ظالمانه بوده و یا برخلاف انسانیت و شئون بشری یا موهن باشد. هرکس حق دارد شخصیتِ حقوقی او در همه جا به عنوان یک انسان، در مقابل قانون به رسمیت شناخته شود". جملات مذکور، بخش هایی از "اعلامیه حقوق جهانی بشر" می باشد که توسط مجامع غربی، تدوین و تصویب شده است.

آمریکایی‌ها پس از توافق اولیه ژنو و پیمان شکنی متداول با تشدید تحریم ها درباره مسائل هسته‌ای اکنون در پی بهانه‌های دیگری برای اعمال فشار علیه ایران هستند  به صورتی که مجمع عمومی سازمان ملل با تصویب قطعنامه‌ای٬ نسبت به نقض حقوق بشر در ایران ابراز نگرانی کرد و با 86 رای موافق آن را به تصویب رساند.

کشوری که در آن حقوق بشر رعایت نمی شود و فقط از آن به عنوان یک سمبل یاد می کنند نگران مردم ایران هستند . کسانی که مدعی چنین سخنانی هستند چگونه جنایات خود را علیه مردمان خود وسایر ملل را فراموش می کنند و دم از حقوق بشر می زنند بصورتکی که هنوز مردم جهان کشته شدن یک مادر آمریکایی توسط نیروهای امنیتی جلوی چشم فرزندش را فراموش نکرده اند .
 

جنایات غرب در خاورمیانه و هم اکنون در سوریه ، عراق ، فلسطین و سایر کشورهای خاورمیانه باید در کدام محکمه مورد بررسی قرار گیرد و علیه آن قطع نامه به تصویب برسد. در زمان جنگ تحمیلی و شیمیایی شدن هزاران رزمنده که توسط حامیان صدام صورت گرفت و کشته شدن هزاران کودک و مادر بی گناه در حلبچه عراق چگونه فراموش شده است.
 
 
در جوامع غربی، از سال‌ها پیش هیچگاه  زن جزو طبقات انسانی تلقی نمی‌شد. برای مثال در یونان باستان، زن در بازارها خرید و فروش می شد و بعد از مرگ شوهرش، حق زندگی نداشت. در روم باستان نیز، زنان به عنوان اشخاص نبودند،بلکه به عنوان اشیاء بودند و پس از مرگ مردان،مانند اشیاء به ارث برده می شدند. در استرالیا، زنان حق نداشتند با شوهرشان بر سر یک سفره غذا بخورند و در اغلب اوقات، مردان، زنان مریض خود را خفه می نمودند. در فرانسه،به ظاهر حقوق مساوی با مردان داشتند، مثلا زنان مانند مردان مجازات می شدند، اما هیچیک از حقوق و امتیازات مردان،مثلا حق رأی سیاسی به آن ها داده نشد.در روسیه،پدری که دخترش را به خانه شوهری می فرستاد، او را آهسته با تازیانه می زد و سپس شلاق را به داماد خود می داد تا از این به بعد، از دست شوهرش کتک بخورد.


در فرانسه هیچگاه حق رأی سیاسی به زنان داده نمی‌شد این نگرش تبعیض آمیز، هیچگاه تصحیح نشد و تا جایی پیش رفت که زنان به جریان‌های انحرافی و تبلیغاتی کشیده شدند و امروز  ما شاهد به وجود آمدن بنگاه‌های خرید و فروش و معامله جنسی زنان در غرب هستیم. اکنون بنگاه‌های خرید و فروش زنان در این کشورها، با شعار "آزادی زنان در روابط جنسی" و "حق تسلط زن بر بدن خویش" به صورت گسترده ای فعالیت می کنند.
 

 رژیم نامشروع اسرائیل که به شهادت تاریخ و اسناد، هیچ گاه میانه خوبی با حقوق و قانون نداشته، یکی از کرسی های هجده گانه کنوانسیون رفع تبعیض علیه زنان (CEDAW) را در اختیار دارد. کشوری که با اعتقاد به برتری خونی و نژادی خود، مخالف اصلی ترین اصلِ اعلامیه جهانی حقوق بشر، یعنی" احترام و اعتقاد به منزلت انسانی افراد، بدون توجه به نژاد و جنس" است. اما مسئولان این رژیم طی سالهای اخیر کوشیده اند با ژست های سیاسی از حجم انتقادات جهانی نسبت به خود بکاهند . از این‌رو در حوزه های مختلف بین المللی از جمله مسئله حقوق بشر و در ذیل آن حقوق زنان وارد شده اند.

این شوخی بزرگ در حالی رنگ واقع به خود می گیرد که تمامی گزارشات و اعترافاتِ روزنامه های عبری زبان و خبرگزاری های داخلی اسرائیل، گویای آن‌ست که این رژیم، نه تنها در تعاملات با غیر اسرائیلی ها وقعی به هیچ یک از مصوبات جامعه بین الملل نمی نهد بلکه در داخل سرزمین های اشغالی 1948 نیز کلیه حرکات و سکناتش با روح تمامی قوانین و صریح اکثرِ مواد در تعارض است.‏
 
مقام معظم رهبري حضرت آيت الله خامنه اي نیز در مورد حقوق بشر در غرب چنین می فرمایند:دنياي غرب‚ زن را به ابتذال كشاند. تا شصت‚هفتاد سال قبل از اين‚ در تمام اروپا و كشورهاي غربي‚ زن فقط در سيطره مرد - يا مرد خود و يا يك مرد ديگر مثل صاحب كارخانه و مزرعه - مي توانست باشد و هيچ حقي از حقوق اصلي يك انسان در يك جامعه متمدن را نداشت. حق راي و حق مالكيت و حق معامله نداشت.
 
 
 
بعد آمدند زن را به ميدان كار و زندگي و فعاليت اجتماعي كشاندند‚ اما در همان حال‚ تمام وسايل را براي لغزش زن فراهم كردند و او را در متن جامعه‚ رها و بي پناه گذاشتند. سرمايه داران بزرگ‚ سياستمداران خبيث و پليد و گردانندگان دستگاههاي مخفي‚ فكر كردند كه مي توانند براي كارهاي سياسي و اقتصادي‚ از اين وضعيت بهتر استفاده كنند و زن را به ابتذال بكشانند. بله‚ در آن جاها‚ علم و سياست هم هست و زنها در ميدان علم و سياست هم جلو مي روند‚ اما به چه قيمتي همين حالاهم توده وعامه زنها - نه چهار نفر خانم دكتر يا متخصص يا نويسنده و برجستگان و زبدگان - در كشورهاي اروپايي و امريكايي كه از تمدن غربي حظ زيادي دارند‚ در وضعيت سخت و بي رحمانه يي زندگي مي كنند و ستم همسران وستم كاري كه بر آنان تحميل مي شود و كارهاي سخت و سنگيني كه بر دوش آنان مي گذارند‚ تحمل مي كنند. با اين كار‚ وانمود مي كنند كه زن را وارد ميدان اجتماع كرده اند‚ در حالي كه فرصت انديشيدن و فكر كردن و تصميم گرفتن هم براي آنان وجود ندارد.


ایشان همچنین می فرمایند: چه ستمهايي كه در حق زن روا داشته شده و اسمش ستم است‚ و چه ستمهايي كه اسمش هم ستم نيست‚ اما در حقيقت ستم است‚ مثل همين سوق دادن به تجمل و مصرف گرايي و آرايشهاي بيهوده و مخارج سنگين و تبديل شدن به يك وسيله مصرف. اين‚ ستم بزرگي بر زن است. شايد بشود گفت كه هيچ ظلمي بالاتر از اين نيست‚ زيرا كه او را بكلي از آرمانها و اهداف تكاملي خودش غافل و منصرف مي كند و به چيزهاي خيلي كوچك و حقير سرگرم مي نمايد.

زن مسلمان بايد در راه فرزانگي و علم تلاش كند‚ در راه خودسازي معنوي و اخلاقي تلاش كند‚ در ميدان جهاد و مبارزه - از هر نوع جهاد و مبارزه اي پيشقدم باشد‚ نسبت به زخارف دنيا و تجملات كم ارزش‚ بي اعتنا باشد‚ عفت و عصمت و طهارتش در حدي باشد كه چشم و نظر هرزه ي بيگانه را به خودي خود دفع كند‚ در محيط خانه‚ دلارام شوهر و فرزندانش باشد‚ مايه ي آرامش زندگي و آسايش محيط خانواده باشد‚ در دامن پرمهر و پرعطوفت و با سخنان پرنكته و مهرآميزش‚ فرزندان سالمي را از لحاظ رواني تربيت كند‚ انسانهاي بي عقده‚ انسانهاي خوش روحيه‚ انسانهاي سالم از لحاظ روحي و اعصاب‚ در دامان او پرورش پيداكنند‚ و مردان و زنان و شخصيتهاي جامعه را به وجود بياورد. مادر از هر سازنده اي‚ سازنده تر و باارزش تر است. بزرگترين دانشمندان‚ ممكن است مثلا يك ابزار بسيار پيچيده ي الكترونيكي را به وجود بياورند‚ موشكهاي قاره پيما بسازند‚ وسايل تسخير فضا را اختراع كنند‚ اما هيچ يك از اينها اهميت آن را ندارد كه كسي يك انسان والا به وجود بياورد. و او‚ مادر است. اين‚ آن الگوي زن اسلامي است.

 

نظر شما

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیریت در وب سایت منتشر خواهد شد