این شاعر و منتقد در گفتوگو با خبرنگار ادبیات خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، درباره وضعیت نقد ادبی در مطبوعات و رسانههای کشور گفت: متأسفانه نقد ادبی در کشور ما کم است. من این روزها چیز دندانگیری در این حوزه نخواندهام و نقدها بسیار ضعیف هستند، زیرا نقد نوشتن نیازمند اطلاعات و آموزش مفاهیم بسیاری است که منتقدان ما در این حوزه ضعیف عمل میکنند.
او درباره اینکه گفته میشود این روزها نقدها اعتبار کمتری دارند و بیشتر بر پایه رفاقتها نوشته میشوند، گفت: این شرایط همیشه وجود داشته است، اما نمیتوان آن را اساسی محسوب کرد، زیرا کسی به شعر یا کتاب دیگری علاقهمند است و میتواند روی آن نقد بنویسد؛ مسأله اصلی، خود نقدهایی است که نوشته میشود که چندان قابل توجه نیست.
موحد تأکید کرد: الآن ما با یک ارتجاع عجیب و یک بازگشت مواجه هستیم. وقتی این همه درباره سایه و شعرهای قدیم صحبت میشود و بر این شعرها نقد نوشته میشود، نشاندهنده یک بازگشت است و اینکه فضای مسلط ادبیات ما فضای سالمی نیست.
او همچنین اظهار کرد: الآن دوره سکوت و سکون است و نمیتوان انتظار نوعی تحرک را داشت. کتابهایی که اکنون منتشر میشوند، نشاندهنده این ارتجاع هستند. البته مردم از کنار این آثار و نقدهایی که درباره آنها نوشته میشوند، میگذرند و میگویند که چه؟!
موحد در ادامه گفت: در شرایط فعلی اگر بخواهیم به شاملو برگردیم و نگذاریم اسم فروغ و اخوان در کتابها بیاید، نشاندهنده ارتجاع ماست. چون این موضوعات دیگر دردی را از کسی دوا نمیکند.
او افزود: شرایط بیرونی باعث شده این ارتجاع به وجود بیاید، چون ناشران میگویند کتابهای زیادی دارند که در ارشاد مانده و این شرایط خمودگی و سکون میآورد. وقتی کسی چیزی مینویسد، میخواهد سایرین آن را هم بخوانند.
ضیاء موحد درباره فعالیت نسل جوان هم گفت: نسل جوان دارند کارهایی انجام میدهند و جرقههایی زده میشود، اما اینکه چقدر این چهرهها معرفی و مطرح میشوند، بحث دیگری است و فضای مسلط ادبیات ما در یک دوره سکوت و خمودگی سیر میکند.
نظر شما
دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیریت در وب سایت منتشر خواهد شد