نگاه شخصی که به پاکی شهر می اندیشد

به گزارش خبرنگار امروله : هوا گرگ و میش است که صدای جارویش طنین انداز خیابان ها و کوچه های خلوت شهر می شود   سرما و گرما را نمی فهمد . روز و شب برایش معنا ندارد  ، تنها به  پاکی شهر می اندیشد  وظیفه ایی سنگین و البته مهم . تمیزی شهر مدیون اوست سالخوردگی اش مانع از کارش نمی شود تنها همدم و همراه همیشگی اش جاروی اوست .

 

حالا ما در قبال زحمت های صادقانه و بی ریا یش چه می کنیم ؟ بی اعتنا از کنارش رد می شویم بی آنکه سلامی کنیم و با خسته نباشی محبت آمیز خستگی را از تنش بزدائیم . چرا هنوز یاد نگرفته ایم  نباید آشغال هایمان را از شیشه ماشین به بیرون بریزیم ؟ خیابانی که به همت رفتگر پیر پاک و زیبا شده است .

 

 

کاش فرهنگ اشغال ریختن در کوچه و خیابان برای همیشه از صفحه ذهنمان پاک می شد . کاش از همان اوایل به کودکانمان یاد بدهیم  جای آشغال در سطل زباله است  نه در خیابان .  بیاید به رفتگری که وقتی از او می پرسیم چه خواسته ای از مردم داری ؟ با مهربانی می گوید : در خیابان آشغال نریزید .

 

و زحمت های ما را هدر ندهید با لبخند بگوییم : از این پس هیچ اشغالی در خیابان ریخته نمی شود  خسته نباشی   پدرجان