شهادت مظلومانه امام سوم شیعیان، حیات تازه ای به اسلام بخشید و خون ها را به جوشش آورد و آنچه امت اسلامی از زمان وقوع حادثه عظیم عاشورا تا امروز بر آن متفق است، این است که انقلاب کربلا هیبت و ابهت اسلام را که به علت حاکمیت فرمانروایان ضعیف النفس و تحقیر ارزش ها و مقدسات دینی رو به افول گذارده بود، احیا کرد.
این انقلاب تنها انقلابی است که اگر تمامی صحنه هایش چنان که بوده، تصویر شود، هیچ کس نمی تواند از بروز احساس ها و عواطف فطری اش جلوگیری کند زیرا این فاجعه به قول شافعی، دنیا را لرزانده و نزدیک است قله کوه ها را آب کند.
حادثه کربلا در میان اهل تسنن موجی ایجاد کرد که زبان و قلم دانشمندان آنان، گاه ناخواسته و زمانی با شجاعت به توصیف و تجزیه و تحلیل آن پرداخته است.
** قیام امام حسین(ع) اعلام نامزدی برای حکومت نبود
شیخ عبداللّه علایی از علمای سنی لبنان درباره قیام امام حسین(ع) می نویسد: برای همه متفکران مسلمان آن روزگار، ثابت شده بود که یزید با توجه به اخلاق خاص و تربیت مشخص آنچنانی، شایستگی در دست گرفتن زمام جامعه اسلامی را ندارد. برای هیچ مسلمانی سکوت در آن موقعیت هرگز جایز نبود و وظیفه آنان مخالفت و اعتراض آشکار بود. در این صورت قیام حسین(ع) در حقیقت اعلام نامزدی خود برای حکومت نبود؛ بلکه ذاتا و بیش از هرچیز این کار اعتراض به ولایت یزید به شمار می رود. گواه این ادعا گفتار خود امام است به ولید، وقتی از امام حسین(ع) خواست با یزید بیعت کند و حضرت فرمودند: یزید فاسقی است که فسقش نزد خدا آشکار است.
** امام حسین(ع) برای اجرای احکام خدا قیام کرد
«توفیق ابوعلم» از علمای معروف اهل سنت مصر، در تحلیل نهضت عاشورا و قیام امام حسین(ع) می نویسد: ˈ... امام حسین(ع) قصد کربلا کرد تا از یک سو دست به قیام بزند و از سوی دیگر از بیعت با یزید خودداری کند. هرچند برای او روشن بود که این قیام و امتناع از بیعت با یزید منجر به قتل او خواهد شد؛ زیرا اگر او با یزید بیعت می کرد یزید درصدد به وجود آوردن تغییرات اساسی در دین اسلام بر می آمد و بدعت های زیادی را بنا می نهاد. به همین دلیل است که گفته اند: حسین خود و خانواده و فرزندانش را فدای جدش کرد و ارکان حکومت بنی امیه هم جز با قتل او متزلزل نمی شد... بنابراین حسین برای طلب دنیا و مقام و... قیام نکرد؛ بلکه می خواست احکام خدا را به اجرا درآورد.ˈ
** قیام امام حسین(ع) برای حفظ دین اسلام صورت گرفت
«خالد محمد خالد» از علمای اهل سنت مصر، قیام امام حسین(ع) را صرفا برای حفظ دین اسلام معرفی کرده، می نویسند: امام حسین(ع) برای حفظ دین دست به فداکاری زد. از آن جا که اسلام پایان بخش و در یک کلمه عصاره همه ادیان است، لذا حفظ آن هم از اهم کارهایی است که مومنان باید بدان اهتمام بورزند. تلاش های صادقانه پیامبر اکرم(ص) و ائمه اطهار(ع) و اولیای بزرگوار همه و همه برای حفظ این دین بوده است. بنابراین موضوعِ قیام عاشورا نیز حفظ دین بود؛ چرا که در آن زمان نیاز زیادی به حفظ دین احساس می شد... پس امام برای انجام دادن امور عاطفی یا حتی کمک به دیگران فداکاری نکرد؛ بلکه هدف اصلی او فداکاری برای حفظ دین خدا بود.
** امام حسین(ع) نمونه کاملی از شجاعت است
«محمدعلی جناح» رهبر فقید پاکستان نیز می گوید: هیچ نمونه ای از شجاعت، بهتر از آنچه امام حسین(ع) نشان داد در عالم پیدا نمی شود. به عقیده من تمام مسلمین باید از شهیدی که خود را در سرزمین عراق قربان کرد، پیروی کنند.
** جنبش امام حسین(ع) بی نظیرترین جنبش تاریخی است
«عباس محمود العقاد» نویسنده و ادیب بزرگ مصری می نویسد: جنبش «حسین»(ع) از بی نظیرترین جنبش های تاریخی است که تاکنون در زمینه دعوت های دینی یا نهضت های سیاسی پدیدار گشته است... دولت اموی پس از این جنبش به قدر عمر یک انسان طبیعی دوام نیافت و از شهادت «حسین»(ع) تا انقراض آنان بیش از شصت و اندی سال نگذشت.
** آزاد مردان جهان باید به امام حسین(ع) افتخار کنند
«عبدالرحمان شرقاوی» نویسنده مصری می نویسد: حسین(ع) شهید راه دین و آزادگی است. نه تنها شیعیان باید به نام «حسین»(ع) ببالند، بلکه تمام آزادمردان دنیا باید به این نام شریف افتخار کنند.
** امام حسین(ع) بر فسق و فجور یزید صحه نگذاشت
«عبدالحمید جودة السحار» نویسنده مصری می گوید: حسین(ع) نمی توانست با یزید بیعت کند و به حکومت او تن بدهد، زیرا در آن صورت بر فسق و فجور صحه می گذاشت و ارکان ظلم و طغیان را محکم می کرد و نسبت به فرمانروایی باطل تمکین می کرد. امام حسین(ع) به این کار راضی نمی شد، گرچه اهل و عیالش به اسارت افتند و خود و یارانش کشته شوند.
** فاجعه کربلا، در تاریخ بشر نادر است
العبیدی مفتی موصل می گوید: فاجعه کربلا در تاریخ بشر نادره ای است، همچنان که مسببین آن نیز نادره اند... حسین بن علی(ع) سنت دفاع از حق مظلوم و مصالح عموم را بنا بر فرمان خداوند در قرآن وظیفه خویش دید و در انجام دادن آن تسامحی نورزید. هستی خود را در چنین قربانگاه بزرگی فدا کرد و بدین سبب نزد پروردگار «سرور شهیدان» محسوب شد و در تاریخ پیشوای اصلاح طلبان به شمار رفت. آری، به آنچه خواسته بود رسید و بلکه به برتر از آن کامیاب شد.
** حرکت امام حسین(ع) قلب ها و احساسات را قبضه کرده است
«سید قطب» می نویسد: ثمره نهضت «حسین»(ع) پیروزی بود یا شکست؟ در دایره و مقیاس کوچک ثمره این حرکت جز شکست چیزی نبود، ولی در عالم واقع حرکتی پرفروغ و در مقیاس بزرگ و وسیع پیروزی بود. هیچ شهیدی در سراسر زمین مانند حسین(ع) نیست که احساسات و قلب ها را قبضه کند و نسل ها را به غیرت و فداکاری بکشاند. چه بسیار از کسانی که اگر هزار سال هم می زیستند امکان نداشت عقیده و دعوتشان را گسترش دهند. ولی حسین(ع) عقیده و دعوتش را با شهادتش به کرسی نشاند. هیچ خطابه ای نتوانست قلب ها را به سوی خود سوق دهد و میلیون ها نفر را به سوی اعمال بزرگ بکشاند، مگر خطبه آخر حسین(ع) که با خون خود آن را امضا کرد و برای همیشه موجب حرکت و تحول مردم در خط طولانی تاریخ شد.
** خون امام حسین(ع) ملت خوابیده را بیدار کرد
اقبال لاهوری (متوفای 1938 م) فلسفه عاشورا را در حُریت بخشی می داند.
از دید اقبال، قیام امام حسین(ع) و یارانش برای حفظ آزادگی و گریز از بندگی طاغوت و غیر خدا و اثبات بندگی نسبت به خدا و برخوردار ساختن دیگران از آزادی در سایه تعبُد الهی بود. وی این گونه می سراید:
در نوای زندگی سوز از حسین اصل حُریت بیاموز از حسین
سپس اضافه می کند:
تا قیامت قطع استبداد کرد موج خون او چمن ایجاد کرد
بهر حق در خاک و خون غلطیده است پس بنای «لا اله» گردیده است
و سپس درباره نتیجه قیام آن حضرت چنین می سراید:
خون او تفسیر این اسرار کرد ملت خوابیده را بیدار کرد
تیغ را چون از میان، او برکشید از رگ ارباب باطل، خون کشید
نقش «الا الله» بر صحرا نوشت سطر عنوان نجات ما نوشت...
** منبع: برگرفته از پایگاه اینترنتی حوزه
فراهنگ(2) ** 1883 **1478
این انقلاب تنها انقلابی است که اگر تمامی صحنه هایش چنان که بوده، تصویر شود، هیچ کس نمی تواند از بروز احساس ها و عواطف فطری اش جلوگیری کند زیرا این فاجعه به قول شافعی، دنیا را لرزانده و نزدیک است قله کوه ها را آب کند.
حادثه کربلا در میان اهل تسنن موجی ایجاد کرد که زبان و قلم دانشمندان آنان، گاه ناخواسته و زمانی با شجاعت به توصیف و تجزیه و تحلیل آن پرداخته است.
** قیام امام حسین(ع) اعلام نامزدی برای حکومت نبود
شیخ عبداللّه علایی از علمای سنی لبنان درباره قیام امام حسین(ع) می نویسد: برای همه متفکران مسلمان آن روزگار، ثابت شده بود که یزید با توجه به اخلاق خاص و تربیت مشخص آنچنانی، شایستگی در دست گرفتن زمام جامعه اسلامی را ندارد. برای هیچ مسلمانی سکوت در آن موقعیت هرگز جایز نبود و وظیفه آنان مخالفت و اعتراض آشکار بود. در این صورت قیام حسین(ع) در حقیقت اعلام نامزدی خود برای حکومت نبود؛ بلکه ذاتا و بیش از هرچیز این کار اعتراض به ولایت یزید به شمار می رود. گواه این ادعا گفتار خود امام است به ولید، وقتی از امام حسین(ع) خواست با یزید بیعت کند و حضرت فرمودند: یزید فاسقی است که فسقش نزد خدا آشکار است.
** امام حسین(ع) برای اجرای احکام خدا قیام کرد
«توفیق ابوعلم» از علمای معروف اهل سنت مصر، در تحلیل نهضت عاشورا و قیام امام حسین(ع) می نویسد: ˈ... امام حسین(ع) قصد کربلا کرد تا از یک سو دست به قیام بزند و از سوی دیگر از بیعت با یزید خودداری کند. هرچند برای او روشن بود که این قیام و امتناع از بیعت با یزید منجر به قتل او خواهد شد؛ زیرا اگر او با یزید بیعت می کرد یزید درصدد به وجود آوردن تغییرات اساسی در دین اسلام بر می آمد و بدعت های زیادی را بنا می نهاد. به همین دلیل است که گفته اند: حسین خود و خانواده و فرزندانش را فدای جدش کرد و ارکان حکومت بنی امیه هم جز با قتل او متزلزل نمی شد... بنابراین حسین برای طلب دنیا و مقام و... قیام نکرد؛ بلکه می خواست احکام خدا را به اجرا درآورد.ˈ
** قیام امام حسین(ع) برای حفظ دین اسلام صورت گرفت
«خالد محمد خالد» از علمای اهل سنت مصر، قیام امام حسین(ع) را صرفا برای حفظ دین اسلام معرفی کرده، می نویسند: امام حسین(ع) برای حفظ دین دست به فداکاری زد. از آن جا که اسلام پایان بخش و در یک کلمه عصاره همه ادیان است، لذا حفظ آن هم از اهم کارهایی است که مومنان باید بدان اهتمام بورزند. تلاش های صادقانه پیامبر اکرم(ص) و ائمه اطهار(ع) و اولیای بزرگوار همه و همه برای حفظ این دین بوده است. بنابراین موضوعِ قیام عاشورا نیز حفظ دین بود؛ چرا که در آن زمان نیاز زیادی به حفظ دین احساس می شد... پس امام برای انجام دادن امور عاطفی یا حتی کمک به دیگران فداکاری نکرد؛ بلکه هدف اصلی او فداکاری برای حفظ دین خدا بود.
** امام حسین(ع) نمونه کاملی از شجاعت است
«محمدعلی جناح» رهبر فقید پاکستان نیز می گوید: هیچ نمونه ای از شجاعت، بهتر از آنچه امام حسین(ع) نشان داد در عالم پیدا نمی شود. به عقیده من تمام مسلمین باید از شهیدی که خود را در سرزمین عراق قربان کرد، پیروی کنند.
** جنبش امام حسین(ع) بی نظیرترین جنبش تاریخی است
«عباس محمود العقاد» نویسنده و ادیب بزرگ مصری می نویسد: جنبش «حسین»(ع) از بی نظیرترین جنبش های تاریخی است که تاکنون در زمینه دعوت های دینی یا نهضت های سیاسی پدیدار گشته است... دولت اموی پس از این جنبش به قدر عمر یک انسان طبیعی دوام نیافت و از شهادت «حسین»(ع) تا انقراض آنان بیش از شصت و اندی سال نگذشت.
** آزاد مردان جهان باید به امام حسین(ع) افتخار کنند
«عبدالرحمان شرقاوی» نویسنده مصری می نویسد: حسین(ع) شهید راه دین و آزادگی است. نه تنها شیعیان باید به نام «حسین»(ع) ببالند، بلکه تمام آزادمردان دنیا باید به این نام شریف افتخار کنند.
** امام حسین(ع) بر فسق و فجور یزید صحه نگذاشت
«عبدالحمید جودة السحار» نویسنده مصری می گوید: حسین(ع) نمی توانست با یزید بیعت کند و به حکومت او تن بدهد، زیرا در آن صورت بر فسق و فجور صحه می گذاشت و ارکان ظلم و طغیان را محکم می کرد و نسبت به فرمانروایی باطل تمکین می کرد. امام حسین(ع) به این کار راضی نمی شد، گرچه اهل و عیالش به اسارت افتند و خود و یارانش کشته شوند.
** فاجعه کربلا، در تاریخ بشر نادر است
العبیدی مفتی موصل می گوید: فاجعه کربلا در تاریخ بشر نادره ای است، همچنان که مسببین آن نیز نادره اند... حسین بن علی(ع) سنت دفاع از حق مظلوم و مصالح عموم را بنا بر فرمان خداوند در قرآن وظیفه خویش دید و در انجام دادن آن تسامحی نورزید. هستی خود را در چنین قربانگاه بزرگی فدا کرد و بدین سبب نزد پروردگار «سرور شهیدان» محسوب شد و در تاریخ پیشوای اصلاح طلبان به شمار رفت. آری، به آنچه خواسته بود رسید و بلکه به برتر از آن کامیاب شد.
** حرکت امام حسین(ع) قلب ها و احساسات را قبضه کرده است
«سید قطب» می نویسد: ثمره نهضت «حسین»(ع) پیروزی بود یا شکست؟ در دایره و مقیاس کوچک ثمره این حرکت جز شکست چیزی نبود، ولی در عالم واقع حرکتی پرفروغ و در مقیاس بزرگ و وسیع پیروزی بود. هیچ شهیدی در سراسر زمین مانند حسین(ع) نیست که احساسات و قلب ها را قبضه کند و نسل ها را به غیرت و فداکاری بکشاند. چه بسیار از کسانی که اگر هزار سال هم می زیستند امکان نداشت عقیده و دعوتشان را گسترش دهند. ولی حسین(ع) عقیده و دعوتش را با شهادتش به کرسی نشاند. هیچ خطابه ای نتوانست قلب ها را به سوی خود سوق دهد و میلیون ها نفر را به سوی اعمال بزرگ بکشاند، مگر خطبه آخر حسین(ع) که با خون خود آن را امضا کرد و برای همیشه موجب حرکت و تحول مردم در خط طولانی تاریخ شد.
** خون امام حسین(ع) ملت خوابیده را بیدار کرد
اقبال لاهوری (متوفای 1938 م) فلسفه عاشورا را در حُریت بخشی می داند.
از دید اقبال، قیام امام حسین(ع) و یارانش برای حفظ آزادگی و گریز از بندگی طاغوت و غیر خدا و اثبات بندگی نسبت به خدا و برخوردار ساختن دیگران از آزادی در سایه تعبُد الهی بود. وی این گونه می سراید:
در نوای زندگی سوز از حسین اصل حُریت بیاموز از حسین
سپس اضافه می کند:
تا قیامت قطع استبداد کرد موج خون او چمن ایجاد کرد
بهر حق در خاک و خون غلطیده است پس بنای «لا اله» گردیده است
و سپس درباره نتیجه قیام آن حضرت چنین می سراید:
خون او تفسیر این اسرار کرد ملت خوابیده را بیدار کرد
تیغ را چون از میان، او برکشید از رگ ارباب باطل، خون کشید
نقش «الا الله» بر صحرا نوشت سطر عنوان نجات ما نوشت...
** منبع: برگرفته از پایگاه اینترنتی حوزه
فراهنگ(2) ** 1883 **1478
نظر شما
دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیریت در وب سایت منتشر خواهد شد