اشکان شکوفی در گفتوگو با خبرنگار ورزشی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، درباره حضور نداشتن خود در مسابقات تنیس قهرمانی آسیا، اظهار کرد: برای شرکت در مسابقات قهرمانی آسیا به تیم ملی دعوت شدم، حتی فدراسیون نیز کارهای من را انجام داده بود، اما به دلیل کارهایی که باید در ایران انجام می دادم از حضور در این رقابتها انصراف دادم. هیچ مشکل دیگری هم وجود نداشته است.
شکوفی با اشاره به هفت بار حضور خود در مسابقات قهرمانی آسیا، بیان کرد: در این رقابتها از هر کشور دو تنیس باز در جدول اصلی حضور دارند و قطعا کشورها بهترین نفرات خود را به قهرمانی آسیا اعزام کردهاند. بنابراین مسابقات بزرگی است. البته فکر نمیکنم خیلی رقابتهای سختی باشد، چون در هفت سالی که با انوشا شاهقلی در مسابقات قهرمانی آسیا بازی کردم دو سال در بازی دو نفره به مرحله نیمه نهایی راه یافتم که بازیها را با نتایج خیلی نزدیک واگذار کردیم. در انفرادی هم خود من توانسته ام جز 16 نفر قرار بگیرم. امسال نیز می خواستم شرکت کنم، حتی با اکیل خان قرار گذاشتیم بازی دو نفره را انجام دهیم و شانس زیادی نیز برای کسب مقام داشتیم، زیرا با هم هماهنگ شدهایم اما نشد.
شکوفی در پاسخ به این پرسش که چه زمانی میتوان شاهد مقام آوری تنیس ایران در آسیا بود؟ تصریح کرد: هر زمان که تعداد مسابقات افزایش یابد. تنیس ایران به مسابقات زیادی احتیاج دارد. هر چه بازیکنان بیشتر در کوران مسابقه قرار گیرند وضعیت بهتر میشود، در غیر این صورت تمرینهای بلند مدت و اردوهای سه، چهار ماهه فایدهای ندارد، بلکه در تنیس بهترین تمرین، مسابقه دادن است.
وی ادامه داد: حتی اگر توان شرکت در مسابقات مختلف را نداریم، میتوانیم با آوردن چند بازیکن خوب و گردن کلف اروپایی و تمرین کردن آنها با بازیکنان ایرانی، شرایط را بهتر کرد. البته این را هم باید در نظر بگیریم فدراسیون تا یک حدی میتواند بازیکنان را اعزام کند، بنابراین اگر تنیس دست بخش خصوصی باشد، بهتر است.
وی با بیان این که کسب مقام در آسیا قطعا برای ایران اتفاق میافتد، گفت: وقتی چند تنیس باز زیر 14 سال ایران با نبود امکانات، تمرینهای سطحی و تجربه کم موفق شدند قهرمان غرب آسیا شوند، قطعا برای سایر تنیس بازها به ویژه رده بزرگسالان نیز انجام این کار امکان پذیر است. برای نمونه کویت کشوری است که جمعیت آن شاید به اندازه یکی از شهرستانهای کوچک ایران باشد،اما سه، چهار بازیکن آن در رنکینگ 300 و 400 دنیا قرار دارند، زیرا وزارت کشور کویت برای آنها بلیت تهیه میکند و این تنیس بازها در آسیا و اروپا به طور مداوم در حال بازی کردن هستند و تنها در ژانویه استراحت میکنند. بنابراین اگر بازیکنان ایرانی مثل خودم 40 هفته در مسابقات فیوچرز شرکت کنیم، شاید 10 هفته اول شکست بخوریم ، اما پس از آن ترسمان می ریزد و از هفتههای بعدی پیروزیها آغاز میشود و امتیاز جمع میکنیم. در آن صورت خواهید دید طی دو ماه در رده 500 و 600 دنیا قرار گرفتهام.
وی افزود: البته در سالهای گذشته این اتفاق برای من و انوشا رخ داد که با 10 – 15 مسابقه در رده 700 دنیا قرار داشتیم و در بازی دو نفره نیز در رده 500 بودیم. حتی در مسابقات دیویس کاپ توانستیم رکورد منصور بهرامی و درفشی جوان را بشکنیم و بهترین تیم دو نفره تاریخ ایران باشیم که البته تمام اینها با مسابقات و امکانات کم به دست آمد. حالا اگر بازیکنان 20، 30 هفته بیشتر در مسابقات شرکت کنند، قطعا وضعیت بهتر میشود. اما در حال حاضر بازیکنان چهار هفته در سال فیوچرز بازی میکنند و تا میخواهند ترسشان بریزد، به فرم توپ و شرایط مسابقات عادت کنند، چهار هفته تمام شده و باید صبر کنند تا سال آینده. به نظرم اگر با این شرایط بازیکنی بتواند امتیاز جمع کند و در رده 700 جهان قرار بگیرد کار بزرگی انجام داده است.
نظر شما
دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیریت در وب سایت منتشر خواهد شد