سعید شریعتی: چشم انداز خوبی برای جنبش دانشجویی وجود دارد/دانشگاه باید آزاد و مستقل باشد

سعید شریعتی در گفت‌وگو با خبرنگار سیاسی خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا) اظهار کرد: دانشگاه همواره یکی از پویاترین نهادهای کشور بوده که هم به دلیل تعاملات فرهنگی و اجتماعی که در بطن و متن این نهاد صورت می‌گیرد و هم به دلیل روحیه مشارکت‌جویانه و فعالی که خود دانشجویان در این نهاد دارند، همواره منشأ اثر بوده است.

وی افزود: در صورت برداشته شدن حصارهای امنیتی و فشارهایی که پیش از این برای تشکل‌ها و کانون‌های فعالیت دانشگاهی بوده است، در دولت جدید، به نظر می‌رسد شاهد رونق فعالیت‌های دانشجویی خواهیم بود و من فکر می‌کنم که کم‌کم از 16 آذر امسال چشم‌انداز خوبی می‌توان برای فعالیت آینده جنبش دانشجویی به تصویر کشید.

این فعال سیاسی در ادامه اظهار کرد: به طور طبیعی بخش عمده‌ای از فعالیت‌های دانشجویی و مطالبات قشر دانشجو معطوف به ارتقای سطح کیفی نهاد دانشگاه و نقش‌پذیری این نهاد در اداره امور کشور است و به نظر می‌رسد ثمره کلیه فعالیت‌هایی که در متن دانشگاه انجام می‌شود، به جامعه و از طریق دولت منتقل می‌شود.

شریعتی با بیان اینکه "خواست صنفی نهاد دانشگاه این است که در فرآیند اداره کشور نقشی اثرگذارتر و بیشتر داشته باشد"، تصریح کرد: در این راستا، می‌توان در بحث پیوند صنعت و مدیریت با دانشگاه، اقدامات موثری انجام داد. دانشگاه در حوزه فعالیت‌های سیاسی نیز به عنوان یک کانون فعال و همیشه پویا، هم نقش تولید فکر و هم نقش توزیع‌کنندگی و نقش بسیج‌کنندگی نیروها را دارد؛ چراکه نهاد دانشگاه دارای نفوذ قابل توجهی در جامعه است و جریانات دانشجویی و جریاناتی که توسط اساتید دانشگاه هدایت و رهبری می‌شوند علاقه‌مندند که نقش و توجه بیشتری در این حوزه‌ها داشته باشند.

وی همچنین خاطرنشان کرد: ما در جریان اصلاحات همواره یک شعار در مورد دانشگاه داشتیم و آن این بود که آزادی و استقلال دانشگاه باید مورد توجه و باور قرار بگیرد و البته این موضوع به عنوان سرلوحه شعارهای دوران اصلاحات مطرح بود. کلیه تعاملات و برنامه‌های دانشگاه و کانون‌ها و تشکل‌هایی که ذیل نهاد دانشگاه تعریف می‌شوند با دولت و احزاب و سایر نهادهای اجتماعی باید مستقل و آزاد باشد و البته اقتضای این موضوع این است که نحوه مدیریت دانشگاه‌ها با چنین رویکردی اصلاح شود؛ ضمن اینکه توقعات و انتظارات دولت از دانشگاه‌ها و جریانات دانشجویی و نگاه احزاب و تشکل‌های سیاسی به دانشجویان نیز باید تغییر کند و به جای اینکه به تشکل‌های دانشجویی به عنوان یک بازو و شاخه‌ای که در اختیار دارند نگاه شود، باید به عنوان یک نهاد مستقل و آزاد از آنها بهره‌مند شد.